Օրեր առաջ ծանոթացա մի տղայի հետ․ Երեկ առաջին անգամ ինձ իր տուն հրավիրեց․ Եթե իմանայի, որ իրեն այդպես կպահի, հաստատ չէի գնա․․․
Մի օր համերգ էի գնացել, որ տեղ էլ ծանոթա ցա մի երիտա սարդի հետ։Ոճային ու գեղ եցիկ հագնված էր, կրթված, սով որում է երաժշ տական քոլեջում, կիթառ է նվագում․․․ Մի խո սքով, սիրահար վեցի։ Երեկոյան գնում էինք զբոսնելու, սրճարաններ․․․ Ըն-կերուհիներս կատակով ասում էին, որ նախանձում են ինձ։
Մի քանի օր առաջ էլի հանդիպել էինք․․․ Անձրևոտ ու մռայլ օր էր։ Ու ընկերս այսքան ամսվա մեջ առաջին անգամ հրավիրեց իր տուն։ Ես գիտեի, որ նա եղբոր հետ է ապրում, ասաց, որ միան գամից կծանոթացնի նրա հետ։ Բայց նա զգու շացրեց, որ տանը այնքան էլ հավաքված չէ, քանի որ մայ րիկը գյուղից ամ սական մի անգամ է գալիս, ու արդեն վաղուց չի եղել նրանց տանը։
Մտանք բնակարան ու ես շոկի ենթար կվեցի։«Այնքան էլ հավաք ված չէ» մեղմ է ասված։ Ամենուր աղբ էր, մինչև առաստաղ կեղ-տոտ ափսեներ էին, մի քանի խավարասեր նկա տեցի հաշված վայրկյանների ընթաց քում․․․ հատակին թափթփված իրեր, բար-ձեր, ծածկոցներ․․․Սեղանի վրա ինչ-որ թափված ու չորացած հեղուկի հետքեր էին, ըմպելիքների բանկաներ․․․ Հոտի մասին էլ չեմ խոսում։Երևի իմ դեմքին երևացին զգացողություններս ու էմոցիաներս։ Իսկ ընկերս ասում է․
—Ես էլ ուզում էի խնդրել քեզ, որ մի քիչ կարգի բերես։ Ես ու եղբայրս չենք հասցնում․․․
Ահա այսպես իմ դեմքին ասացին, որ ես աղջ իկ եմ ու ծնվել եմ ուրիշների հետևից տուն մաք րելու, ափսե ներ ու հագուստ լավա-նալու համար․․․ Ո՞վ է տղաների մեծամասնությանը նման բան համոզել․․․ ո՞վ է նման սուտ հորինել․․․Ես ոչինչ չասացի, պտտվեցի ու դուրս եկա տնից։ Նրա համարը գցեցի սև ցուցակ ու ջնջեցի իմ կյանքից։ Թող իր համար մաքրուհի գտնի, ես միանշանակ դրա համար նախատեսված չեմ։
