Մինչ բոլորը նայում էին նորածին փոքրիկին ու հիանում, միայն մայրն էր զգում, թե ինչ է կատարվում դստեր հետ․․․Մինչ բոլորը տես-
նում են նորածնին, նորաթուխ մոր վրա ուշադրություն է դարձնում միայն նրա մայրը: Նա դեռ տատիկ չէ, քանի որ նախ օգնում է դս
տերը մայրանալ, նա խնամում է երեխային ոչ թե նրա համար, որ նա լա ց է լինում, այլ որովհետև սեփական երեխան է լացում։
Նա լաց է լինում, քանի որ նրա կրծ քա վա նդակը ցա վում է, նա լա ցում է, քանի որ բավականաչափ չի քնում:Մայրիկի մայրը լվա-
նում է հագուստը, փոխում սավանը, քանի որ գիտի, թե որքան դժ վար է մայր լինելը։ Լուսադեմին նա մտածում է, թե աղջիկը քանի
անգամ է արթնանալու, և առավոտյան շատ վաղ գալիս է մի փոքր օգնելու, երեխային գրկում է ու դուրս գալիս սենյակից, որպեսզի
աղջիկը գոնե մի ժամ քնի։
Նա տաք կերակուրներ է պատրաստում և կարկանդակ է թխում: Հետո նա համոզվում է, որ իր դուստրը ուտում է, քանի որ գիտի, որ
իրեն ուժ է պետք:Մոր մայրը ուրիշ կերպ է տեսնում, թե ինչ է կատարվում իր դստեր հետ: Ո՛չ ամուսինը, ո՛չ սկեսուրը, ո՛չ քույրը չեն
տեսնում այն, ինչ տեսնում է սեփական մայրը։
Մոր մայրը մոռանում է իր կյանքի մասին, որպեսզի սովորեցնի դստերը, թե ինչպես փոխել տակ դիր ները, լողացնել նորածնին, սեղ-
մել կրծքին, կերակրել, պառկեցնել երեխային: Այս պահին սա նրա ամբողջ դերն է՝ հեշտացնել իր երեխայի և թոռան կյանքը:
