Կարճ, բայց իմաստուն առակ, որը կսովորեցնի մարդկանց ավելի լավ հասկանալ․․․Մի անգամ մի ուսանող հարցրեց Երեցին:
-Ինչպե՞ս սովորեմ հասկանալ մարդկանց, ո՞ւմ վստահեմ և ումից վախենամ։
Ես քեզ նախ կասեմ, թե ումից պետք է վախենաս, — ասաց Երեցը։
Զգուշացիր ամենախոնարհ արտաքինից: Երբ տեսնում ես, որ ինչ-որ մեկը խոնարհվում է քո առջև, գրկում և ցույց է տալիս իր ան-
սովոր մտերմությունը, դու պետք է վախենաս նրանից ամենից շատը:
-Ինչպե՞ս թե,- ուսանողը զարմացավ,-բացատրեք ինձ։
Որովհետև նա առաջինը կդավաճանի քեզ,- պատասխանեց Երեցը հոգոց հանելով։
-Ո՞ւմ կարող եմ վստահել,- աշակերտը հարցրեց:
Վստահիր նրանց, ովքեր պարզ են քեզ հետ և ասում են քեզ ճշմարտությունը, ինչ էլ որ լինի այս մարդիկ կլինեն առաջինը, ովքեր օգ-
նության կգան…
Ծեր վանականն ասել է.
-Իսկական խոնարհությունը միշտ աննկատ է, հետևաբար դժվար է այն գտնել, բայց երբ գտնես այն, նա քեզ երբեք չի դավաճանի։
