Ծննդյանս օրվա առիթով ամուսինս ինձ թանկարժեք սմարթֆոն նվիրեց, բայց երբ իմացա թե ինչ միջոցներով է այն գնել․․․Չգիտեի
ուրախանամ, թե՞ լացեմ։Իմ վերջին ծննդյան օրը ամուսինս ինձ նվիրեց նորագույն մոդելի սմարթֆոն։ Իմ ուրախությունը սահմաններ
չուներ, բայց դա շատ թանկ է: Ես նրան հարցրի, թե որտեղից այդքան փող, իսկ ամուսինս չպատասխանեց, նա միայն հանելուկային
ժպտաց։
Մի երկու ամիս հետո ճշմարտությունը բացահայտվեց՝ հեռախոսը նա վարկով էր վերցրել:Հիմա նա վիրավորված է, որ ես նախատե-
ցի դրա համար իրեն։Ես ու ամուսինս ոչ մեկից ժառանգություն մնացած ոչ մի բնակարան չունեինք։Այսպիսով, ես ստիպված էի վարկ
վերցնել: Մենք դեռ շատ երկար պետք է վճարենք դրա համար։ Ոչ մեկ տարի: Ուստի մենք խստորեն վերահսկում ենք մեր ծախսերը։
Մենք պետք է շատ սովորական բաներից հրաժարվենք, որպեսզի հնարավորինս շուտ ազատվենք այս կապանքից։
Երբ կարանտինը եկավ, մենք ավելի շատ սկսեցինք խնայել: Այնուամենայնիվ, կրճատել էին մեր աշխատավարձերը: Մենք գրեթե ա-
մեն ինչից մեզ զրկում էինք, որ ծայրը ծայրին հասցնենք: Երբ հեռախոսս փչաց ավ, իսկական ց նցում ապրեցի։Ի վերջո, ես կախված
եմ նրանից, ես չեմ կարող աշխատել առանց նրա: Եթե չկա աշխատանքային գործիք, ապա ընդհանրապես չես կարող աշխատել։
Դրան փոխարինող ոչինչ չկա:
Նոր հեռախոսի փող չկար, ես հինը տարա վերանորոգման, բայց այն չկարողացան նորմալ վերանորոգել։ Ես հասկացա, թե ինչ ֆին
անսական վիճակում ենք, ուստի շատ զարմացա, երբ ամուսինս ծննդյանս օրը ինձ հանձնեց մեր աշխատավարձի կրկնապատիկ
արժողության հեռախոս։Ես ուղղակի շո կի մեջ էի։ Ով կմտածեր, որ նա այդքան առատաձեռն կլինի։
Ես հարցրի ամուսնուս որտեղից այդքան գումար: Նա լռեց՝ հավելելով, որ ինձ համար պատրաստ է ավելիին։ Մտածեցի, որ նա ինձա
նից թաքուն գումար է կուտակել ու հիմա որոշել ինձ անակնկալ մատուցել։ Երբ ես իմացա, որ նա դա ապառիկով է վերցրել շատ զա
յրացա, իսկ նա սկսեց ինձ մե ղադրել՝ ասելով, որ ես անշ նորհակալ մարդ եմ:
