Ինչպես ես ժամանակին նրա հետ վարվեցի, նույնը արեց իմ հանդեպ մտերիմ ընկերուհիս տարիներ անց․․․Այժմ ամուսինս հրաժար-
վում է նույնիսկ երեխայի համար սահմանված ալիմենտը վճարել։Միակ ընկերուհին ունեի՝ դպրոցից, շատ մտերիմ ու սիրելի։
Ամուսին ունեի, ընդհանուր տղա կա, 15 տարեկան է։ Ընկերուհին ճանաչում էր նաև իր նախկին ամուսնուն, մանկուց սեր են ունե-ցել.Ամուսնալուծվեցինք, նրանք հավաքվեցին ու ամուսնացան, աղջիկ ունեցան։ Ընկերուհիս հարցրեց՝ դեմ կլինե՞մ նրանց հարաբե-
րություններին, ես ասացի, որ չեմ կարող արգելել, թող ինքը որոշի։
Իհարկե, նա մնաց նրա հետ: Մի որոշ ժամանակ մենք դեռ զրուցում էինք նրա հետ, երբ նրանք սկսեցին հանդիպել, ես ալիմենտ ներ-
կայացրի, իսկ նախկին ամուսինս սկսեց թաքնվել մեզանից, փող չտվեց: Ես փորձեցի ընկերոջս խնդրել, որ խոսի իր հետ, քանի որ ոչ
միայն մայրիկը, այլ նաև հայրը պետք է աջակցի որդուն։ Ինչին նա պատասխանեց.
«Ես չեմ խառնվի, դա իր գործն է»: Այս խոսքերից հետո ես դադարեցի նրա հետ բոլոր շփումները։
