Ես նրա կենսաբանական հայրը, սակայն․․․Համոզված եմ, որ ես նրա համար լավ հայր կլինեմ․Վստահ եմ, որ դա իմ կյանքի լավագույն
որոշումն էր։Պատմությունը տեղի է ունեցել մի ընտանիքում, սակայն մենք այն կներկայացնենք առաջին դեմքով։ Իմ աղջիկը՝ կենսա-
բանորեն իմ հարազատ երեխան չէ։
Իմ նախկին կինը հղիացել էր ուրիշից՝ իմ հետ հարաբերությունների ժամանակ ունենալով ուրիշի հետ սիրավեպ։Այն բանից հետո,
երբ հայրությունը ճանաչող թեստը հաստատեց այդ ամենը, ես գրեթե հեռացա, սակայն ինձ մի միտք հանգիստ չէր տալիս։ Այդ աղ-
ջիկը արժանի չէր այդպիսի կյանքի։ Նա մեղք չուներ այդ ամենում և նա չէր ուզում ունենալ այդպիսի հայր, ով անհետացել էր։
Ես գիտեի, որ նրա մայրը չի կարողանա հաղթահարել մայրությունը, քանի որ նա հազիվ էր ապրում առանց երեխաների, ուր մնաց
երեխայի ծնվելուց հետո կարողանար հետևել երեխ ային։ Ես միշտ ուզել էի հայր լինեի և միշտ օգնել եմ ծանր վիճակում գտնվող ե-
րեխաներին, քանի որ ես ունեցել եմ շատ վատ մանկություն։
Եթե ես կարողանամ ազատել գոնե մեկ երեխայի այդ վիճա-կից, ապա ես կանեմ դա։Նա կրում է իմ անունը։ Նման է ինձ, ինչքան էլ
որ զարմանալի է (նրա կենսաբանական հայրը երիտասարդ տարիքում նման է եղել ինձ), և նա հիմա սովորում է 3-րդ դասարանում։
Նա շատ հրաշալի երեխա է և ունի շատ լավ պատկերացում։ Նա երջանիկ է և անհոգ։
Ես սովորեցնում եմ նրա մորը, թե ինչպես պետք է իրեն պահի իսկական մայրը և ես անցկացնում եմ իմ ամբողջ ազատ ժամանակը
աղջկաս հետ։Դա լավագույն և ամենահաջող որոշումն էր, որ ես երբևէ ընդունել էի։ Ես չեմ կարող լինել նրա կենսաբանական հայրը,
սակայն համոզված եմ, որ ես նրա հայրն եմ։
