Արդեն 3 տարի է բաժանված ենք, բայց նախկին սկեսուրս ինձ հանգիստ չի տալիս․․․Չգիտեմ ինչ անեմ

Արդեն 3 տարի է բաժանված ենք, բայց նախկին սկեսուրս ինձ հանգիստ չի տալիս․․․Չգիտեմ ինչ անեմ։Արդեն երեք տարի է, ինչ ես ու ամուսինս բաժանված ենք։ Չեմ կարող ասել, որ նա վ ատ մարդ է, բայց մեր ընդհանուր կյանքը ի սկզբանե չստացվեց։ Համատեղ կյանքի ընթացքում պարզվեց, որ մենք շատ տարբեր ենք։

Մենք կենցաղային հողի վրա անընդհատ կոնֆլիկտներ էինք ունենում, քանի որ մեր աշխարհայացքն ու խառնվածքը չէին համընկ նում։ Ի վերջո, մենք որոշեցինք, որ պետք է բաժ անվենք: Փաստորեն, վերջին երեք տարին միայն ապացուցում է, որ մենք ճիշտ էինք այս հարցում։Մենք լավ ենք ապրում իրարից առանձին։

Բնակարան ունեմ, լավ փող եմ աշխատում, տղաս ոչ մի բանի կարիք չունի: Ամուսինս երբեմն այցելում է որդուն, ամենայն պատաս խանատվությամբ ալիմենտ է տալիս, հանգստյան օրերին տանում իր մոտ։ Իմ կյանքը խաղաղ ու հանգիստ կլիներ, եթե չլինեին սկես ուրիս մշտական ​​զանգերը։

Նա, հավանաբար, միակ մարդն է, ում դուր չի գալիս մեր ամուսնալուծությունը:

-Դե դու երջանիկ ես, չէ՞: Առանց տղամարդու կյանքը լա՞վ է։ Այդ դեպում ինչու՞ ես նրան ստիպում իր փողն ու ժամանակը ծախսել ձեզ վրա: Այդ պատճառով էլ չի կարողանում դասավորել իր անձնական կյանքը: Ես հոգնել եմ կրկնելուց, որ նախկին ամուսինս ամեն ինչ իր կամքով է անում:

Ես նրանից նույնիսկ մեկ լումա չեմ պահանջել:Խնդրում եմ ինձ չանհանգստացնել: Բայց այդ կինը ինձ ընդհանրապես չի հասկանում, ես չգիտեմ, թե ինչ անեմ նրա հետ։