Աստծուց օգնություն աղերսելով, ոտքերս ինքնաբերաբար ինձ տանում էին Կիևյան կամուրջ, մեկ էլ հետևիցս ձայն լսեցի․․․Մենք
հանդիպում էինք 2 տարի, բայց Սուրոն չէր շտապում առաջարկի հարցում: Ես մանկատան աղջիկ էի, ոչ մեկը չունեի: Ինձ թվում էր
վերջապես բախտը ժպտացել ա ինձ:
Ոչ մեկը իրականում չի պատկերացնում, թե ինչ ա նշանակում ման կատանը մեծանալ: Սուրոն իմ աչքում փրկիչ էր: Մի օր էլ հասկա-
ցա, որ հղ ի եմ: Ուրախացած Սուրոյին ասեցի էդ մասին, բայց հար ձակվեց վրես, սկսեց խփել, ասեց, որ զոռով ուզում եմ ամուսնաց-
նեմ հետս:
Ասեց, որ դաժե կասկածում ա, որ հ ղի եմ:Հետո էլ ավելացրեց, որ մանկատան լր բերից եմ, անտեր մեծացել եմ ու երևի իրաից առաջ
շատ տղամարդկանց հետ եմ գործ ունեցել: Ինքը շատ լավ գիտեր, որ իմ կյանքում առաջին տղամարդն էր: Ոչ փող ունեի, որ գնայի
երեխուց ազատվեի, ու երբեք թույլ չէի տա, որ իմ երեխեն մանկատանը մեծանա:
Էս աշխարհում ինձ էլ ոչ մի բան չէր պահում:Ոտքերս ինձ տանում էին Կիևյան կամուրջ:Արցունքներս կուլ տալով գնում էի ու Աստ-
ծուց օգնություն էի խնդրում:Բայց դե ես միշտ անպաշտպան ու մենակ եմ եղել: Հանկարծ օգնություն կանչող ձայն լսեցի.
-Աղջիկ ջան, խնդրում եմ օգնի, լավ չեմ զգում:
Մի տարեց պապիկ ծառին հենված շն չահեղձ էր լինում: Մոտիկացա, գրկեցի, հենվեց ուսիս: Խնդրեց գրպանից դ եղը հանեմ: Ինչ որ
կոճակներ էին: Խմեց ու մտածեցի մենակ չթողնեմ, մինչև հարազատները հասնեն:Բայց պարզվեց հարազատներ չունի, օգնեցի,տա-
րա իրա տուն, խնդրեց իրա համար թեյ պատրաստել: Էսօր ես իմ աղջկա հետ էդ պապիկի տանն եմ ապրում:
Շնորհակալ եմ Տեր:
