Փոքրիկ տղան մոտեցավ մի տղամարդու և սնունդ խնդրեց նրանից․ Ոչ ոք չգիտեր, որ այդ հանդիպումը նրանց երկուսի համար էլ
ճակատագրական կլինի․․․Սուրենը երիտասարդ տարիներից աշխատել է նույն ընկերությունում: Տարիների նվիրված աշխատանքը
տվել է իր պտուղները՝ Սուրենը դարձել է մենեջեր, բայց այդ աճը չի ազդել գործընկերների հետ հարաբերությունների վրա։
Սուրենը մնացել է նախկինի պես բարե սիրտ։Աստիճանի բարձրացման առիթով նա նույնիսկ գործընկերներին հրավիրեց մի ռեստո-
րան։Ճաշի ժամանակ Սուրենը երկու տղաների հետ դուրս եկավ ծխելու։ Նրան մոտեցավ 6-7 տարեկան մի տղա.
-Կներեք, ուտելու բան չեք տա,- նա դողդոջուն ու վախեցած ձայնով հարցրեց՝ ըստ երևույթին բացասական արձագանքի ակնկալի-
քով:
Սուրենը շատ հուզվեց՝ այդ խնդրա նքը լսելով: Նրա հետ դուրս եկած տղաները նրան խորհուրդ տվեցին քշել այդ տղային, սակայն
Սուրենի աչքերում արցո ւնքներ հայտնվեցին։ Նա բռնեց տղայի ձեռքից և տարավ ռեստորան։ Սու րենը այդ տղային նստեցրեց իր
կողքին և ուտելիք պատվիրեց նրա համար։Մատուցողուհին իսկույն կատաղեց՝ տեսնելով մուրացկան տղային։ Սերգեյը խոստացավ
լավ թեյավճար թողնել, և նա գնաց պատվերի հետևից։ Շատ զար մացավ Սուրենը, երբ այդ տղան գրպանից հանեց պայուսակը և
սկսեց ուտելիքը դնել այնտեղ։
-Հանգիստ կեր, ես քեզ համար էլի կգնեմ:
-Ինձ համար չեմ ուզում։
Մորս ու քրոջս համար եմ տանում: Սուրենը զարմացավ իր լսածից։ Նա հրաժեշտ տվեց իր ընկերներին և այդ տղայի հետ գնաց սու-
պերմարկետ։Նրանք շատ բան գնեցին և Սուրենն օգնեց տղային տանել բոլոր գնումները տուն: Նրանք գնացին մ ի հին և կիսաավեր
տուն։ Դուռը բացեց 25-30 տարեկան մի աղջիկ.
-Արտակ, նորից ինչ-որ բան արել, ասաց նա փոքրիկ տղային:
-Ես քեզ համար ուտելիք եմ բերել, — պատասխանեց Արտակը:Մինչ Սուրենն և Արտակը մթերքները քարշ էին տալիս խոհանոց, աղ-
ջիկը անշարժ կանգնեց դռան մոտ։
-Ես անպայման կվերադարձնեմ ամեն ինչ, երբ գումար աշխատեմ, անմիջապես կվերադարձնեմ,-ասաց նա Սուրենին :
-Մամ, դու կմնաս Նարեի հետ: Ես մի տղամարդու հետ պայմանավորվել եմ, որ իր մոտ ինձ աշխատանքի վերցնի որպես ավտոմեքե-
նա լվացող: Ես ինքս ամեն ինչ կվաստակեմ ու կվերադարձնեմ։ Սուրենը նայեց տղայի մորը և նա պատմեց իր պատմությունը: Երկու
երեխաների մորն անվանում էին Աննա։
Նա ապրում էր երջանիկ ընտա նեկան կյանքով, մինչև որ իր ամուսինը նոր կին բերեց տուն և դուրս քշեց կնոջն ու երեխաներին:
Փաստաթղթերի համաձայն՝ տունը պատկանում էր միայն ամուսնուն։ Նա իր երեխաների հետ բնակություն հաստատեց այդ կիսա-
վեր տանը։ Հետո, Նարեն՝ Արտակի կրտսեր քույրը,հ իվանդացավ, և Աննան ստիպված եղավ իր ողջ խնայողությունները ծախսել դե-
ղերի վրա և մնաց տանը երեխային խնամելու համար։
Այս պատմությունից հետո Աննան նորից ասաց, որ ամեն ինչ կվերադրձնի։ Սուրենը չգիտեր՝ ինչպես հանգ ստացնել նրան։Միակ բա-
նը, որ նրա մտքով անցավ, դա իրեն դուր եկած աղջկան գրկելն էր։ Աննա զարմացավ դրանից, բայց հանգստացավ՝ նրանից աջակ-
ցություն զգալով։
