Սկեսուրս մեր առաջ պայման դրեց՝ ասաց, որ պետք է վճարենք իր տանը ապրելու համար․․․Զարմանում եմ՝ ինչ տեսակ ծնող է նա։
Մենք ամուսնանալուց հետո ապրում էինք վարձակալած բնակարանում։ Որոշեցինք երեխա ունենալ հենց այդտեղ։ Չեմ դատապար-
տի այս չմտածված որոշումը, բայց ծննդաբերությունից գրեթե անմիջապես հետո մենք հասկացանք, որ գումարի խնդիր ունենք, մա-
նավանդ որ տանտիրուհին ասաց, որ որոշել է թանկացնել վարձը։ Որոշեցինք տեղափոխվել սկեսուրիս մոտ։ Նա միայնակ է ապրում
երեք սենյականոց բնակարանում։
Բնավորությամբ տիկին, բայց միևնույն ժամանակ ողջամիտ և շատ արդար կին։ Տեղափոխվելուց անմիջապես հետո սկեսուրս հստ
ակ դրեց փողի հարցը՝ մենք բնակարանի համար վճարում ենք կիսով չափ, ամեն մեկն իր համար սնունդ է գնում, ինչպես նաև կեն-
ցաղային ամենատարբեր իրեր՝ մածուկներ, շամպուններ, փոշիներ և այլն։ Ամուսինս այս տեղեկությունը նորմալ ընդունել, բայց ես՝
ոչ:
Սկեսուրս աշխատում է բավականին բարձր աշխատավարձով, բայց որտե՞ղ ծախսի։ Ամուսինս այժմ այնքան էլ լավ չէ աշխատանքի
մեջ, իսկ ես չեմ աշխատում,միայն երեխայի ծննդյան նպաստ եմ ստանում, որը իրենից մեծ գումար չի ներկայացնում:Սկեսուրիս դաս
տալու համար, որոշեցի անտեսել նրա խնդրանքները, չնայած որ դստերս համար միշտ փոքրիկ նվերներ ու խաղալիքներ էր գնում։
Մի քանի օր անց սկեսուրս ասաց,որ չի ցանկանում այդպես ապրել մեզ հետ և ըստ երևույթին,մենք ստիպված կլինենք տեղափոխվել
մեկ սենյականոց բնակարան՝ մատնանշելով իմ ծնողներին։ Այժմ ապրում ենք իմ ծնողների հետ, առանց վճարի։ Ճիշտ է բնակարա-
նում նեղվածք է, բայց մենք ավել գումար չենք վճարում։
Այդ օրվանից ի վեր արգելեցի սկեսուրիս շփվել երեխայիս հետ։ հարազատներս ինձ քննադատում են, բայց ես մտածում եմ, որ ճիշտ
որոշում եմ կայացրել։
