Կյանքում երբեմն պատահում են դեպքեր,որոնք փոխում են մեր կյանքի ընթացքը:Կյանքը մատուցում է այնպի-սի անկնկալներ,որոնց մասին մենք մտածել անգամ չէինք կարող:Նման մի պատմություն եղավ մեր հիվանդա-նոցի պատերի ներսում: Առաջինը հիվանդանոց բերեցին Օկսանային:
Նա խելոք,համեստ կին էր,փորձում էր ոչ ոքի չխանգարել: Մոտ 3 ժամից շտապօգնության մեքենան բերեց Մա-րինային:Նա շատ գեղեցիկ երիտասարդ աղջիկ էր,հղիությունն անգամ չէր փչացրել նրա արտաքին տեսքը: Մա-րինան և Օկսանան նույն հիվանդասենյակում էին:
Մեզ համար տարօրինակ էին նրանց ոչ բարյացակամ հայացքները,սակայն հարցեր տալ չէինք կարող: Օկսա-նան լույս աշխարհ բերեց մի գեղեցիկ աղջնակի:Աղջիկը շատ էր նման իր մայրիկին:Ես հարցրի Օկսանային, արդյոք նա ճանաչում է Մարինային:Օկսանան ցածր ձայնով պատասխանեց.
-Այո,նա իմ ամուսնու սիրուհին է:Ամուսնուս ես ներել եմ դավաճանության համար,սակայն երեխան ամուսնուս երեխան է:
Հենց այդ ժամանակ սկսեցին Մարինայի ցավերը:Նրա տղան շատ թույլ էր,չէր կարողանում ինքնուրույն շնչել: Նրան տարան մանկական վերակենդանացման բաժին: Երեխային երկար բուժման կուրս էր սպասվում,սակայն նրա մայրը որոշեց հրաժարվել երեխայից:
Երբ Օկսանան իմացավ այդ մասին,ասաց,որ նրանք ամուսնու հետ միասին կվերցնեն երեխային:Հենց այդ ժա-մանակ երեխան սկսեց լավանալ,կազդուրվել: Նայելով այս ամենին ես մտախեցի.ի՞նչ են մտածում տղամար-դիկ,երբ փոխարինում են նման մայրերին ու կանանց անհասկանալի մարդկանց հետ…
