Պատանեկան տարիներն շրջում էի շենքերում ու մանրուքներ վաճառում․ Հերթական դուռը թակելուց հետո մի աղջիկ բացեց այն․․․
Աղջկա խոսքերը մինչև հիմա ականջիս մեջ են։ Ավելի ուշադիր նայեք ձեր շուրջը․․․ Չեք էլ պատկերացնում, թե որքան շատ բան կա-
րող եք փոխել․․․
Պատանեկան տարիներին մանրուքներ էի վաճառում,որպեսզի կարողանամ դպրոց գնալու համար հագուստ և գրենական պիտույք-
ներ գնեմ։ Մի օր սարսափելի քաղցած էի․․․Նա առավոտից երեկո շրջել էի շենքերում, բարձրացել ու իջել հարկեր։Թակում էի դռները,
խնդրում ինչ-որ բան գնել․․․
Մի օր էլ, երբ նա արդեն վհատվել էի, քանի որ առավոտից ոչինչ չէի վաճառել ու շատ էր ուզում որևէ մի բան ուտել, թակեց հերթա-
կան դուռը։ Բացեց մի գեղեցկադեմ բարի աչքերով երիտասարդ աղջիկ։ Ամաչեցի ապրանք առաջարկել ու 1 բաժակ ջուր խնդրեցի։
Աղջիկը իսկույն հասկացավ, որ շատ քաղցած եմ, և ջրի փոխարեն կաթ ու թխվածքաբլիթ բերեց։ Ես շատ դանդաղ՝ կարծես վայելե-
լով յուրաքանչյուր պատառը, խմեցի կաթը ու հարցրեցի․
-Որքա՞ն պիտի վճարեմ ձեզ։
-Ոչինչ էլ պետք չէ, — ասաց աղջիկը, —մայրիկս ասել է, որ բարության դիմաց գումար չեն վերցնում։
Ես շնորհակալություն հայտնեցի ու հեռացավ։ Երբ դուրս եկա շենքից, ինձ այլ կերպ էի զգում։ Ֆիզիկապես ու հոգեպես ավելի ուժեղ
էի դարձել, բացի այդ մի ակնթարթում սկսեցի ավելի շատ հավատալ Աստծո գոյությանը․․․
Ավելի ուշադիր նայեք ձեր շուրջը․․․ Չեք էլ պատկերացնում, թե որքան շատ բան կարող եք փոխել․․․Գեղեցկադեմ աղջկա խոսքերը
մինչև այսօր ականջիս մեջ են
