Մի օր նշանածս խնդրեց համտեսել իր պատրաստած բորշչը․․․Դա եղավ մեր վերջին հանդիպումը։Նախատեսում էի մոտ ապագա-
յում իմ ձեռքն ու սի րտը նվիրել Նինային։ Նա շատ գեղեցիկ էր և ես հմայվեցի նրանով։ Մի օր Նինան ինձ հրավիրեց իր տուն։ Հյու-
րասենյակում զրուցելիս ստ ամոքսս սկսեց շտապ ուտելիք պահանջել։
-Սիրելիս, կարող ես ինձ ուտելու բան պատրաստել։
-Բայց իմ սառնարանը դատարկ է, — պատասխանեց նա: Ես զարմացած էի:Մի քանի րոպե անց Նինան հարցրեց:
-Բորշչ կուտես: Ես ամենակեր մարդ եմ, բորշչից չհրաժարվեցի։
-Ահ, իսկ մենք արդեն կերել ենք բորշը, բայց ոչինչ, ես հիմա շուտով նորը կպատրաստեմ: Ես առաջարկեցի իմ օգնությունը, բայց Նի-
նան հրաժարվեց և ինքն սկսեց պտտվել գազօջախի շուրջը։
Աղջիկը նախ ճակնդե ղը դրեց, որ եռա։ Ես զարմացա, որ նա այն եփում է արգանակից առանձին, բայց ես որոշեցի պահել իմ մեկնա-
բանությունները և սպասել, թե ինչ կլինի վերջում։Երկու ժամ անց ճակնդ եղը դեռ կրակի վրա էր։
-Միգուցե միս դնես, որ արգանակ լինի:
-Չէ, բորշը դիետիկ կլինի։ Առանց մսի բորշչ դեռ չէի կերել, բայց որոշեցի փորձել։Ընթրիքը պատրաստ էր երեք ժամ անց, ստամոքսս
այդ պահին արդեն շատ էր վրդո վված սննդի պակասից և նույնիսկ սկսեց ցա վել։Երբ ափսեն դրված էր սեղանին, գդալը տեղափո-
խեցի մեջը և մտածեցի՝ անմիջապես բժ իշկ կանչե՞մ։ Բորշը տարօրինակ տեսք ուներ և չնայած սովին, ես այն կերա առանց ախոր-
ժակի, ավելի շուտ՝ մի փոքր զզվա նքով։
-Հավանեցիր,- տանտիրուհին ինձ հարցրեց:
-Շատ,- ստեցի ես: -Մի քիչ էլ լցնեմ:
-Չէ, հերիք է։ Բոլորը գիտեն, որ տղամարդու սի րտ տանող ճանապարհն անցնում է նրա ստ ամոքսի միջով, մի մոռացեք սա, երբ
որոշեք փորձարկումներ կատարել ձեր ընկերոջ հետ։Բորշը կարողացավ ինձ հետ պահել ամեն Նինայի հետ շփումը շարունակելուց:
Ես չեմ պատասխանում նրա զանգերին և հաղորդագրություններին, քանի դեռ լիովին չեմ հասկացել, թե ինչպես վարվեմ նրա հետ
հետագայում:
