Միայն իմանաք, թե սկեսուրս ինչ պատմություն սարքեց, երբ իմացավ, որ տեգորս ասել եմ, որ ինձ հանգիստ թողնի, որ ինձ չանհան
գստացնի․․․Հղ իությանս վերջին ամիսներն էր, երբ մեզ հյուր եկավ ամուսնուս եղբայրը։ Նա բոլորին ասաց, որ մեզ շատ է կարոտել,
ուստի ուզում է մի քանի օր մեզ հետ անցկացնել։ Ինձ դա անմիջապես դուր չեկավ և երբ «ընտանեկան շաբաթավերջն» ավարտվեց
և եղբայրը մնաց մեզ հետ, ես այլևս չգիտեի, թե ինչ մտածել և անել.
-Լսում ես, արթնացիր: Ես քաղցած եմ, կուզենայի ինչ-որ բան ուտել,- ինձ արթնացրեց ամուսնուս եղբայրը:
-Չգիտես որտեղ է խոհանոցն ու ուտելիքը, ինչ ուզում ես պատրաստիր, — պատասխանեցի ես վր դովված ձայնով, որովհետև ուզում
էի քնել երեխայիս օրորոցի մոտ գիշերելուց հետո։ -Ես կփ չացնեմ ամեն ինչ: Խոհանոցն իմը չէ։
-Երեկվա ուտելիքը կարող ես լցնել անմիջապես քո ափսեի մեջ և տաքացնել միկրոալիքային վառարանում: Վերջ, նախաճաշդ պատ-
րաստ է,- ավելի ջ ղայնացած պատասխանեցի ես։
Կես ժամից էլ քիչ անց նա վերադարձավ.
-Դե, արթնացիր, ես ուզում եմ սուրճ խմել:
-Դու գրեթե 20 տարեկան ես, չես կարողանում քեզ համար սուրճ պատրաստել:
-Բայց մայրս ասաց, որ դու կպատրաստես …
-Ես այստեղ տանտիրուհին եմ, իսկ դու՝ հյուրը, այնպես որ ինձ մի՛ հրամայիր և մի՛ խախտիր իմ անձնական տարածքը։ Դու կարող
ես քեզ համար սուրճ պատրաստել,- պատասխանեցի ես։ Նրան չխա նգարեցին իմ խոսքերը և նա շարունակեց գո ռալ:
Այս անգամ դուստրս արթնացա վ։Սա վերջին կաթիլն էր: Ես նրան վռնդեցի իմ բնակարանից: Մի քանի րոպե անց տուն ներխուժեց
սկեսուրս։ Նա երկար գո ռաց և փորձեց ինձ տեղս դնել, բայց ես ասացի այն ամենը, ինչ մտածում եմ իր և իր չհասունացած որդու
մասին: Նա բո ղոքեց ամուսնուս, բայց ամուսիսնս ինձ ճիշտ հասկաց ավ և չզա յրաց ավ ինձ վրա:
