Մա՛յրիկ, ես ու կինս որոշել ենք քեզանից առանձին սնվել, մենք երկրորդ սառնարանը կդնենք խոհանոցում․․․Որդուս այս խոսքերը
ինձ ուղղակի շոկի ենթարկեցին։Ալվարդը շատ վ րդովված էր։ Նրա որդին վերջերս է ամուսնացել, ընդամենը մի քանի շաբաթ անց
նա և իր կինը, առանց որևէ ակնհայտ պատ ճառի, որոշել են առանձին ուտել, իսկ որդին ասել է, որ նոր սառնարան կգնի։
-Ինչու՞ տղաս: — հարցրեց մայրը տարակո ւսած:
-Որոշեցինք, որ այդպես ավելի լավ է։
Որդին չէր կատակում, շուտով հենց խոհանոցում հայտնվեց երկրորդ սառն արանը: «Փառք Աստծո, որ վրան կողպեք չեն կախում,»,
— մտածեց մայրը: Մայրը շարունակում էր եփել նախկինի պես, բայց ոչ ոք չէր ուտում իր եփածը: Որդին ու հարսը աշխատում էին,
ցերեկը սնվում էին սրճարանում, իսկ երեկոյան ուտում էին կիսաֆաբրիկատներ, որոնք կարելի է եփել մի քանի րոպեում։
-Տղա՛ս, դու ինչ-որ գունատ մ աշկի գույն ունես, ես ապուր եմ պատրաստել, նստիր, հիմա կլցնեմ:
-Շնորհակալ եմ, մայրիկ, իսկապես, ստ ամոքսս ցա վում է: Մայրը իր հարսից թաք ուն, սկսեց որդուն կերակրել: Բայց մի օր հարսը
շուտ վերադարձավ ու տեսավ, թե ինչպես է ամուսինը ախորժակով ուտում մոր պատրաստած փլավը:
Նեղացավ, խռովեց ամուսնուց.
-Չէ, որ մենք որոշել էինք: Մայրը ամբողջ գիշեր լա ց էր լինում։ Ի՞նչ էր արել, որ հարսն իր հետ այդպես է վարվում: Մի քանի օր անց
որդին դուրս եկավ ննջասենյակից. -Մա՛մ, ջերմության համար դեղ ունե՞ս։
-Նա հարցրեց. -Ի՞նչ է պատահել, տղաս: Դու հի վա՞նդ ես:
-Չէ, կինս, վ ատ է, շատ վ ատ։ Մայրը մտավ ննջարան, հարսը ջերմության մեջ վառվում էր:
Նա խղճաց իր հարսին, աղջիկն այս քաղաքում հարազատներ չուներ։ Նա շ տապօգնություն կանչեց։ Մի քանի օր չէր հեռանում նրա
անկողնուց: Օրեր անց նա ապա քինվեց:
-Շնորհակալ եմ:
-Մի անհ անգստացիր, աղջիկս, շուտով ամեն ինչ լավ կլինի: ավելի հեշտ կլինի:
-Շատ շնորհակալ եմ։ Ես գիտեմ, որ դու ինձանից վիրավո րված ես, շատ եմ ցավում, որ դա տեղի ունեցավ։
-Հանգիստ աղջիկ, հանգստացիր, հետո կխոսենք:
-Ոչ, ես ուզում եմ, որ դու ինձ լսես: Մայրս շատ վ ատ սկեսուր է ունեցել, և նա ինձ միշտ զգուշացնում էր, որ ամուսնության գլխավոր
վտա նգը սկեսուրն է։ Ուստի ես ուզում էի անմիջապես ամրապնդել իմ դիրքերը, և ցույց տալ, որ ես հիմա քո որդու կյանքում գլխա-
վոր կինն եմ։ Նա գրկեց հարսին.
-Մի անհանգստացիր, սիրելիս, մեզ մոտ ամեն ինչ լավ կլինի։Երբ աամուսինը աշխատանքից տուն եկավ, տեսավ կնոջը՝ մորը գրկած։
-Նստիր սիրելիս, մայրիկը համեղ ճաշ է եփել, միասին կճաշենք, բացի այդ նա տորթ է պատրաստել: Հիմա Ալվարդը երջանիկ էր։ Ըն-
տանիքում խաղաղություն է տիրում:
