Հարևանուհիս մորս մետ մի փաթեթ էր թողել ու ընդմիշտ հեռացել․ 10 տարի անց որոշեցինք բացել փաթեթը․․․Տեսածից ապշե-ցինք։10 տարի առաջ մեր շենքում ապ րում էին հիանալի հար ևաններ։ Բոլորն իրար հետ մտերիմ էին, միմ յանց տուն հաճախ էինք գնում, շնորհա վորում բոլոր տոները։ Հետո բոլորը հեռացան․ մեկը մեկնեց արտա սահման, մեկը վաճառեց տունը, ոմանք գյուղ գնացին․․․ Հիմա շատ նոր հարևաններ կան, ում նույնիսկ դեմքով չենք ճանա չում։Երրորդ հարկում իր որդու հետ ապրում էր մի կին, անունը Աննա։
Նա շատ էր վախենում, որ իր տղան կամուսնանա «սխալ, իրենց ոչ հարիր» աղջկա հետ։ Իսկ մենք բոլորս մտովի խղճում էինք նրա հարսին, որովեհտև տիկին Աննայի բնավո րությունը շատ բարդ էր։Վերջապես Աննայի որդին որոշեց ամուսնանալ։ Տուն բե-րեց մի աղջկա՝ գեղեցիկ, երիտասարդ, մեծ կանաչ աչքերով։ Նա բոլո րիս դուր եկավ, բացի տիկին Աննայից։ Նա առաջին օրվա-նից չսիրեց հարսին, բայց թույլ տվեց, որ երիտասարդներն իր հետ ապրեն։Որդու ամուսնությունից երկու շաբաթ անց տիկին Աննան թղթով փաթաթված ինչ-որ տուփ բերեց մեր տուն։
-Այստեղ իմ բոլոր թանկարժեք իրերն են, պահեք ձեր տանը, խնդրում եմ։ Վախենում եմ, որ հարսս կարող է գողանալ ու վաճառել դրանք։Մայրս զարմացավ, բայց դե բարդ բան չէր խնդրում, այնպես որ համաձայն վեց։ Մայրիկս փաթեթը դրեց պահարանի ամե-նաբարձր դարակ ում ու մենք մոռա ցանք դրա մասին։Շուտով տիկին Աննան վաճառեց տունը ու իրենք ընտանիքով տեղափոխ-վեցին Երևան։Նրանց հետ կապն ընդհատվեց։ Այս տարի մենք որոշեցինք վաճառել մեր բնակարանը, ու երբ գնորդ գտանք, որո-շեցինք աղբը գցել բոլոր անպետք իրերը։
Պատահաբար գտանք նաև տիկին Աննայի փաթեթը։ Համոզեցի մորս, որ այն բացենք։ Ի զար մանս ինձ, դրա մեջ ոչ մի թանկար-ժեք բան չկար, միայն բիժուտերիա էր։ Սակայն մայրս վստահ էր, որ դրանք պետք է վերա դարձնել տիրոջը։Ի վերջո ընդհանուր ծանոթների միջոցով իմացանք տիկին Աննայի նոր տան հեռա խոսահամարը,նաև տեղեկացանք, որ նա 3 տարի առաջ հեռացել է կյանքից․․․Մայրիկս գիտեր, որ երկու շաբաթից Երևան եմ գնալու գործուղման ու պնդեց, որ փաթեթը տանեմ ու տամ Աննայի որդուն։ Ես գործին պատասխանա տվությամբ մոտեցա։ Տիկին Աննայի որդին ու նրա գեղեցկադեմ հարսը ինձ շատ ջերմ ընդու-նեցին․ նրանք երկու աղջիկ ունեին։
Եվ ինչը բավականին տարօրինակ է, այսօրվա բարեկեցիկ կյանքին նրանք հասել են հենց այդ աղջկա շնորհիվ։Տիկին Աննան հարսին չէր սիրում, բայց հենց նրա ջանքերի ու խելքի շնորհիվ են նրանք այսօր ապրում Երևանում՝ սեփական բնակարանում։ Երբ ես տվեցի զարդերով փաթեթը, որդին նայեց ու ձեռքով թափ տվեց, ասաց, որ կարող էի ինձ նեղություն չտալ, անպետք իրեր են։Իսկ ահա հարսը վերցրեց ձեռքիցս տուփը ու շնորհակալություն հայտնելով ասաց․
-Աղջիկներս տատիկից հիշատակ կունենան։ Շնորհակալ եմ անհանգստության համար։ Որքան տարբեր են մարդիկ․․․
