Հագնվել էի, ուզում էի տանից դուրս գայի, մեկ էլ կեսրարս, թե էդ ի՞նչ ես հագել, գնա շորդ փոխի նոր դուրս արի․ Չդիմացա ու․․․
Սկեսրայրս շատ խիստ մարդ ա, ես փոքրուց գիտեմ իրանց ընտանիքը, որովհետև տալս իմ մոտ ընկերուհին ա ու լավ գիտեմ էլի ին չեր են իրան արգելել, որ նույնիսկ տրամաբանություն չկար մեջը: Ասենք շորտեր, շալվար քիպ չէին թողում հագներ, իրիկունը հովին, որ ուզեինք իջնեինք բակ չէր թողի սկսեսրայրս:`
Մի խոսքով շատ դժվարա իր հետ համ սկեսուրիս համար համ տալիս: Չնայած տալս պրծել ա ամուսնացել ա հիմա ինչ ուզում հագ նում ա:Հիմա էն օրը պիտի ընկերուհիներիս տեսնեի, սիրուն շորիկ էի հագել երկար, ուսերը բաց, տնից ուզում էի դուրս գալ, սկես րայրս խիստ ու ջղայն տոնով ասեց, էտ ի՞նչ ես հագել, գնա փոխի շորերդ, նորմալ բան հագի նոր դուրս արի:
Զարմացա ահավոր, որովհետև նախ ինձ երբեք չեն արգելել, ամուսինս էլ դեմ չի բացարձակ: Ես էլ իրեն պատասխանեցի, որ ամու սինս գիտի, դեմ չի, ինձ էլ այսպես ա դուր գալիս: Ոչ մի վատ բան չեմ անում, ու դուրս եկա տնից: Ամուսնուս էլ երեկոյան ասեցի, որ հոր հետ խոսի ու ասի, որ ինձ նման դիտողություններ էլ չանի:
Էդ օրվանից սկեսրայրիս վերաբերմունքը իմ հանդեպ փոխվել ա, զգում եմ, որ առաջվանը չի, բայց դե կարծում եմ ես էլ սխալ բան չեմ արել։
Իմ փոխարեն Դուք ի՞նչ կանեիք։
