Կինս տանից դուրս էր գալիս հորաքրոջը խնամելու պատրվակով․ Երբ իմացա, որ նման հարազատ չունի, սկսեցի հետևել նրան․ Եր
բեք չէի պատկերացնի, նման բանի ականատես կլինեմ․․․Դմիտրին արթնացավ,նայեց ժամացույցին և հիշեց,որ այսօր շաբաթ է, ինչը
նշանակում է, որ աշխատանքի չէ: Ուրախանալով նա գնաց խոհանոց։ Խոհանոցում էր նրա կինը, ով ինչ-որ բան էր պատրաստում ։
-Բարի լույս, քաղցրիկս,միգուցե այսօր գնանք լիճ:Կվայելենք բնությունը, խորոված կանենք և լավ ժամանակ կանց կացնենք,-ժպտա
լով ասաց տղամարդը ։ Սակայն Դիման կասկածում էր, որ կինը կհամաձայնի ։
-Ինձ սպասում է Լենա մորաքույրը։ Ես պետք է մթերքներ, դե ղորայք տանեմ և օգնեմ ինչով կկարողանամ, — գլուխը կախ, ասաց Ան
յան ։
-Այդ դեպքում ես քեզ մեքենայով կտանեմ ու կօգնեմ քեզ, այդպես դու ավելի արագ կազատվես ու կգնանք լիճ,- առաջարկեց Դիման։
-Ոչ, դա վա տ գաղափար է ։ Հորաքույրս էմ ոցիոնալ անկայուն է և բացի ինձնից ոչ մեկին չի ցանկանում տեսնել,-առաջարկին պա-
տասխանեց կինը ։
Խոսելուց հետո Աննան հավաքվեց և գնաց մորաքրոջ մոտ ։ Կնոջ մեկնելուց որոշ ժամանակ անց ամուսինը լսեց զանգ միջանցքում
Դմիտրին գնաց ստուգելու, թե ով է զանգահարում: Նա հայտնաբերեց, որ Անյան մոռացել է հեռախոսը։Մի քանի րոպե անց հեռախո-
սը կրկին զանգեց մի քանի անգամ: Տղամարդը որոշեց պատասխանել, երբ տեսավ, որ զանգում է կնոջ լավագույն ընկերուհին։
-Բարև,Դիման է ։ Անյան մոռացել է հեռախոսը տանը, նա գնացել է մորաքույր Լենայի մոտ։ Ինչ փոխանցեմ նրան,- հարցրեց Դմիտ-
րին։
-Ես եկել եմ ձեր քաղաք, ուզում էի տեսնել ձեզ ։ Ինչ մորաքույր: Անյաի հարազատներից ոչ ոք չկա։ Դու գիտես, որ նա մեծացել է ման
կատանը, իսկ հարազատներից ոչ մեկին այդպես էլ չի կարողացել գտնել,- զարմանքով ասաց Մաշան:
-Հասկանալի է, ես հիշում եմ այդ մասին ։ Հավանաբար, ես պարզապես ինչ-որ բան շփոթեցի: Ներիր, Անյան ուշ կվերադառնա, այդ
պատճառով այսօր չի հաջողվի հանդիպել, — պատասխանեց տղամարդը ։
-Ցա վալի է, որ այլ անգամ կհանդիպենք ։ Փոխանցիր ողջույններս Անյաին,- հրաժեշտ տվեց Մաշան։
Մնացած ողջ օրը Դիման վատ տրամադրությամբ անցկացրեց՝ խորհելով լսածի մասին։Մինչ նա սպասում էր կնոջը,նրա գլխին տար-
բեր վատ մտքեր էին հայտնվում։ Նա չէր ուզում հավատալ, որ իր սիրելի կինը կարող էր խա բել իրեն։ Երկար մտածելուց հետո, նա
որոշեց հետևել Անյաին: Ուշ երեկոյան Անյան վերադարձավ տուն և ասաց:
-Բարև: Ես այսօր շատ հո գնած եմ, այնպես որ,գնամ քնեմ: Բարի գիշեր, սիրելիս:
-Բարի գիշեր, — փորձելով զս պել զգա ցմունքները, պատասխանեց Դմիտրին:
Ամբողջ շաբաթ Դիմային տանջում էին կասկածները ։ Նա սր տի ցա վով սպասում էր այն օրվան, երբ կբացահայտի կնոջ խաբեութ-
ունը ։ Շաբաթ օրը Անյան, ինչպես միշտ, պատրաստեց նախաճաշը և հավաքելով անհրաժեշտ ամեն ինչ, գնաց << մորաքրոջ>> մոտ ։
Մեկ րոպե անց Դիման դուրս եկավ նրա ետևից ։ Նա փորձում էր ապահով հեռավորության վրա մնալ, որպեսզի կինը չնկատի ։ Ան-
յան իջավ մի փոքր գյուղի կանգառում և գնաց անտառային ճանապարհով: Տղամարդը հասկանում էր, որ անտառում դժվար է ան-
նկատ մնալ, սակայն ամեն կերպ փորձեց աննկատ մնալ ։
Կինը բացեց տներից մեկի դուռը և մտավ ներս ։ Դմիտրին սպասեց տասը րոպե, որից հետո որոշեց տեսնել, թե որտեղ է եկել իր կի-
նը: Նրա աչքի առաջ հայտնվեց տհ աճ, բայց, միևնույն ժամանակ, միանգամայն սպ ասելի տեսարան ։ Անյան աշխույժ շփվում էր
անծանոթ տղամարդու հետ ։
-Բարև, Անյա, — վշ տացած ձայնով արտասանեց ամուսինը ։ -Դիմա, ինչպես հայտնվեցիր այստեղ,- հարցրեց կինը։
-Որոշել էի այցելել <<մորաքրոջդ>>,- ծիծաղեց Դմիտրին: -Դիմա, ներիր։ Ներիր, որ ամեն ինչ միանգամից չեմ պատմել:
Սա Կոստյան է, իմ նախկին ամուսինը: Հիշում ես, ես քեզ պատմել եմ նրա մասին ։ Նրանից երես են թեքել բոլոր մտերիմները։ Սար
սափելի վթ արից հետո նա լուրջ վնա սվածք է ստացել ո տքերի վրա, որը չի կարողացել բու ժել ։ Ես և նա միասին ենք մեծացել ման
կատանը, ես չկարողացա նրան մենակ թողնել դժ վարության մեջ,- ասաց Անյան:
Միայն այդ խոսքերից հետո Դիման նկատեց սա յլակը, որի վրա նստած էր տղամարդը ։ Նա հիշեց կնոջ պատմած պատմությունը և
հասկացավ, թե ինչքան է սխալվել ։ Կոստյան նույնպես նրան ասաց, որ իրենց մեջ ոչ մի զգացմունք չկա: Նա ասաց, որ մանղալ ունի
և առաջարկեց խորոված անել: Երիտասարդները համաձայնվեցին և գիշերը մի լավ ուրախացան:Այդ օր Կոստյան իրեն լիարժեք
մարդ զգաց:
