Կեսգիշերին շենքի առաջին հարկում ապրող մի երիտասարդ դուրս եկավ շքամուտք ծխելու. Եվ այն, ինչ նա տեսավ, զրկեց նրան
քնից․․․Մուտքի մոտ մի գեղեցիկ մանուշակագույն մանկասայլակ կար, և մեջը փոքրիկ երեխա էր քնած: Սերգեյը (այդպես էր երիտա-
սարդի անունը) որոշեց, որ նորածնի ծնողները պետք է մոտակայքում լինեն ինչ-որ տեղ: Բայց բակում մութ էր, քանի որ վերջին լապ-
տերը կոտ րվել էր երկու շաբաթ առաջ: Նա արդեն ավարտել էր ծխախոտը, և երեխայի ծնողներից ոչ ոք չէր ներկայացել:
Տղամարդը նորից նայեց մանկասայլակին և հարցրեց այնտեղ քնած փոքրիկին. «Դե, ո՞ւր է մայրիկդ»: Բնականաբար, պատասխան
չկար: Սերգեյը շփոթվեց. Նա ընդհանրապես չգիտեր ինչ անել: Բացի այդ, Սերգեյը դեռ չէր հավատում, որ մայրը կարող է իր երեխա-
յին թողնել ճակատագրի ողորմածությանը: Որոշ ժամանակ մտածելուց հետո Սերգեյը, այնուամենայնիվ, վերադարձավ տուն և զան-
գահարեց ոս տիկանություն:Նրան ասացին, որ նա ապարդյուն է խու ճապ առաջացնում և,հավանաբար,նրա ծնողները պարզապես
ինչ-որ տեղ են գնացել: Սերգեյը սպասեց եւս կես ժամ: Հետո երեխան արթնացավ, սկսեց բարձրաձայն գո ռալ:
Սերգեյը չգիտեր ինչ անել: Նա փորձեց օրորել մանկասայլակը, բայց երեխան էլ ավելի ուժեղ գո ռաց: Հետո նա որոշեց արթնացնել
մեկ ուրիշին: Քնկոտ հարեւանները երկար ժամանակ չէին հավատում, որ երեխան լքված է: Նրանք շրջեցին ամբողջ բակում ՝ երկար
գո ռալով: Սերգեյը կրկին զանգահարեց ոս տիկանություն, որտեղ նրան տվեցին մանկական հի վանդանոցների և ման կատների մի
քանի հեռախոս: Բնականաբար, որ բանոցում ոչ ոք հեռախոսազանգերին չէր պատասխանում (արդեն գիշերվա ժամը երեքն էր):
Բոլոր մանկական հի վանդանոցներում մանրամասն բացատրեցին նրան,որ իրավունք չունեն առանց ծնողների կամ առանց համա-
պատասխան փաստաթղթերի երեխաներ ընդունել և խորհուրդ տվեցին զանգահարել ոս տիկանություն: Փոքրիկը շարունակում էր
բարձր գո ռալ, և անհրաժեշտ էր շտապ ինչ-որ միջոցներ ձեռնարկել: Արդյունքում, Սերգեյը և տան մի քանի այլ բնակիչներ որոշեցին
մանկասայլակը երեխայի հետ տուն տանել մինչ առավոտ և փորձել հանգստացնել երեխային: Երեխան շատ փոքր էր:
Ամենազարմանալին այն էր, որ մանկասայլակում կար մի տոպրակ, որտեղ անհրաժեշտ էր ամեն ինչ: Վերմակ, տաք կոմբինեզոններ,
բարուրներ, մի քանի կոստյումներ, շշեր, կաթնային խառնուրդ և նույնիսկ մանկական օճառ:Ըստ ամենայնի, ինչ-որ մեկը հատուկ ե-
րեխայի համար պայուսակ էր հավաքել: Ավելին, այս նորած նի ծնողները, դատելով սայլից, մանկական հագուստից և սնունդից, աղ-
քատ չէին:Ավելի ճիշտ ՝ շատ հարուստ էին:Երեխայի աջ ձեռքին (հի վանդանոցի պիտակի փոխարեն) թաշկինակ էին կապել՝ ծննդ-
յան տարեթվով, քաշով և հասակով: Իսկ ներքևում գրություն կար, որ երեխան լիովին առողջ է:Դատելով տվյալներից ՝ երեխան ըն-
դամենը երկու շաբաթական էր:
Երեխային կերակրեցին և նա անմիջապես քնեց: Առավոտյան երեխան եւս մեկ անգամ արթնացավ ՝ քա ղցը հագեցնելու համար:
Մինչդեռ հարևանները դժգոհում էին երեխայի ծնողների պահվածքից՝ ինչ-որ մեկը կատակով ասաց, որ գուցե սա Սերգեյի ապօ
րինի որդին է, որին ուղարկել են իր մոտ:Առավոտյան մանկան տան ներկայացուցիչներն ու ոս տիկանության աշխատակիցները
եկան նորած նի մոտ:
Հարեւանները կատակով ցանկություն հայտնեցին երեխային իրենց մոտ պահել, բայց նրանց լուրջ տոնով ասացին, որ պոտենցիալ
որ դեգրող ծնողները հերթ են կանգնում առո ղջ երեխաների համար և սպասում են մի քանի տարի: Ինչպես ցույց տվեց հետագա բժ
շկական զն նումը,երեխան իսկապես պարզվեց,որ բացարձակապես առո ղջ է և նույնիսկ չի մր սել փողոցում երկար մնալուց: Դատե-
լով պոր տալարի վիճակից ՝ նրա ծնունդը տեղի է ունեցել կա՛մ հի վանդանոցում, կա՛մ փորձառու մանկաբար ձուհու ղեկավարութ-
յամբ: Ծնողներից մեկը (և, հնարավոր է, երկուսն էլ) կովկասյան ազգության ներկայացուցիչ է: Բնականաբար, այլևս չկան տվյալներ
(բացառությամբ բժ շկական հետազոտությունների), որոնք կապում են նորած նին նախկին ծնողների հետ, և դժվար թե դրանք գտ-
նվեն:
