Երբ միայնակ մորը հայտնեցին, որ որդին հոսպիտալացվել է, առանց րոպե կորցնելու վազեց հիվանդանոց․ Մտնելով պալատ՝ ապ-
շեց․․․Նրա մտքով անգամ չէր անցնի, թե ով կգա որդուն այցելության։Կար ժամանակ, երբ Վարդուհին մեծ, մաքուր սեր ուներ։ Բայց
հենց որ նրա սերը իմացավ Վարդուհու հղիության մասին, նա ամբողջովին անհետացավ։ Երբ Գոռիկը երեք տարեկան էր, նա եկավ
Վարդուհու տուն։ Նա մի խաղալիք մեկնեց և ասաց, որ մտափոխվել է և նա ու Վարդուհին պետք է վերամիավորվեն։
Որդին չպետք է մեծանա առանց հոր: Վարդուհին հրեց իր մոտ բերած խաղալիքը և դուռը փակեց։ Գոռիկը լավ էր սովորում դպրո-
ցում: Նա ազատ ոճի ըմբշամարտի էր գնում։ Նույնիսկ դպրոցական առաջնությունում գրավեց երրորդ տեղը… Վարդուհին արդեն
տուն էր հասել, երբ հեռախոսը զանգեց։ Զանգողը Գոռիկի մարզիչն էր:Նա երկար ինչ-որ բան ասաց, կարծես հանգստացնող, բայց
Վարդուհին միայն հասկացավ, որ որդին հիվա նդանոցում է։
Նա չհասկացավ, թե ինչպես վազեց կլի նիկա և միայն բժշ կի մանրամասն ու հանգստացնող պատմությունից հետո նա հասկացավ
կատարվածի էությունը։ Գոռիկի ձեռքը կոտրվել էր։ Մարզումից տուն գնալու ճանապարհին տղաները որոշել էին նոր հնարք կիրա-
ռել խաչաձողի վրա: Գոռիկն ընկել է ու կոտրել ձեռքը։ Նա լաց էր լինում ցավից և չէր կարողանում շարժել ձեռքը։ Նրա ընկերը զան-
գահարել էր մարզչին:
Վարդուհին ծրագրել էր շնորհակալություն հայտնել մարզչին օգնության համար, բայց նրանք հանդիպեցին ավելի շուտ: Նա որդու
մոտ պալատում էր, երբ Գոռիկի մարզիչը եկավ։Մինչ նրանք երեքով խոսում էին, բու ժող բժի շկը մոտեցավ և ասաց, որ տղան հա-
տուկ միջամտությունների և երկարատև վերականգնողականության կարիք ունի։ Մարզիչը անմիջապես իր օգ նությունն առաջար-
կեց։
Գոռիկի ապա քինումը երկար տևեց ու դժվար։ Տղայի հետ միասին ժամանակ անցկացնելով՝ մարզիչն ու Վարդուհին բավականին
մտերմացան։ Նրանք միմյանց կարիքն ունեին։ Իսկ Գոռիկը միայն ուրախացավ՝ տեսնելով մոր ու մարզչի սերը։ Գոռիկը վերջապես
ապ աքինվեց և վերսկսեց մարզումները։ Եվ ամեն մրցույթին ընտանիքը նրան աջակցում էր՝ տատիկը, պապիկը, մայրը և մարզիչը։
Այս երջանկությունը չէր լինի, եթե չլիներ այն դժբ ախտությունը:
