Երբ հարևանս իր մինուճար աղջկան 17 տարեկանում ամուսնացնում էր 15 տարով մեծ մի հարուստի տղայի հետ, ասում էի, մեղք ա էդ էրէխեն փողերն մի խափնվի, բայց ինձ չլսեց․․․Հիմա գլխին ա տալիս, բայց արդեն ուշ ա
Էս հարևանս լրիվա ցնդել, ո՞վա 17 տարեկան մինուճար երեխուն ամուսնացնում:Փողերի հետևից ընկավ, աղջկա կյանքը կործանեց: Մի հարուստ տղա էր գտել, հա կպած համոզում էր երեխուն ամուսնանա, աղջիկն էլ չէր ուզում:Ախր մայրը ո՞նց կարա հարազատ եր եխու հետ տենց վարվի, աղջկա առաջ պայման դրեց,
թե բա կամ ամուսնանում ես, կամ մայր չունես, ասումա դու տենց տղա չես գտնելու, հարուստ, սիրուն, չես փոշմանի:Ու հաշվի էլ չի առնում, որ խեղճ աղջիկը 17 տարեկանա, էն հարուստ տղան էլ՝ 30: Վերջը աղջկան զոռով պսակեցին։ Մի քանի ժամանակ իրանից գոհ-գոհ ման էր գալիս, բայց վերջերս նկատեցի, որ մի տեսակ փոխվել ա, տխուր ա։ Հարցրեցի ի՞նչ ա եղել․․․
Դու մի ասա էդ հարուստի լակոտը երեխուն սաղ օրը ծեծում էր, ինքը իրա կայֆերով, իրա հարուստ ընկերների հետ սաղ օրը կլուբ ներում թրեվ էր գալիս, էդ խեղճ աղջիկն էլ աշխարհից կտրված գոյատևում ա, նույնիսկ տանից էլ չէր դուրս գալիս, որ կապտուկները չտենան:
Հարևանս ասեց, ո՛նց քեզ ժամանակին չլսեցի, ո՛նց փողը ինձ ուրացրեց։ Հիմա ուզում եմ, որ աղջիկս բաժանվի, բայց դրանք ընենց կապեր ունեն, որ մեզ չգիտեմ ինչ կանեն․․․
