Երբ ընկերուհիներիցս լսում էի, որ ընտանիքում խնդիրներ ունեն կամ կասկածում են, որ ամուսինները դավա-ճանում են, խորհուրդներ էի տալիս: Իսկ երբ դրան ինքս բախվեցի, արդեն խորհուրդների ժամանակը չէր:Օգ-նեք, խնդրում եմ: Ամուսնուս հետ ապրել ենք 20 տարի, ամեն ինչ լավ էր: Իսկ ահա աշնանը հեռախոսում հաղոր-դագրություն կարդացի. «Թանկագինս, քնա՞ծ ես»:
Բացատրություն պահանջեցի: Ի պատասխան լսեցի, որ այնտեղ իր մոտ ամեն ինչ լուրջ է, եւ չգիտի՝ ինչ անել: Փորձել է նաեւ նրա մոտ գնալ, սակայն մի քանի ժամ անց վերադարձել է: Ասում էր, որ չի կարողանում առանց ինձ: Որ իր համար այնտեղ լավ չէ: Եվ այսպես՝ երեք անգամ: Վերջին անգամ նույնիսկ բոլոր նվերները վերցրել է, որ հետդարձի ճանապարհ չունենա:
Ժամանակ անցավ, ամեն ինչ, կարծես, հանգիստ էր, բայց նորից սկսեցի կասկածել: Պատահում է՝ մի քանի ժամ չի պատասխանում հեռախոսազանգերին: Հետո զանգահարում է՝ կարծես ոչինչ էլ չի եղել, ասում է, թե չի լսել կամ զբաղված է եղել:Իսկ երեկ ընդհանրապես աշխատանքից չվերադարձավ: Ավտոմեքենան տվել է որդուս, ա-սել, որ հանդիպելու է ընկերներին, հեռախոսն էլ թողել է մեքենայում:
Իսկ ընկերները բոլորն էլ տանն էին, ստուգել եմ:Ի՞նչ անեմ, սիրում եմ նրան, ցանկանում եմ պահպանել ընտա-նիքս, բայց այլեւս ուժ չունեմ, նյարդերս սարսափելի լարված են եւ արդեն վստահություն էլ չկա:
Օգնեք…Խնդրում եմ
