Ես ու ամուսինս չենք սիրում մեր թոռներին․ Շատերն են մեզ մեղադրում, բայց պատճառն իմանալուց հետո․․․Ասում են, որ իրենք էլ
մեր փոխարեն նման կերպ կվարվեին։Ինձ ու կնոջս կարող են վատ տատիկ ու պապիկ անվանել, բայց ամեն ինչ անյքան էլ պարզ չէ:
Մենք չենք սիրում մեր թոռներին:
Ավելի ճիշտ, մենք չենք սիրում նրանց վերցնել հանգստյան օրերին։ Նրանք չափազանց չարաճճի են, բառացիորեն քա նդում են մեր
բնակարանը ամեն անգամ, երբ գալիս են հանգստյան օրերին:Իրականում, մենք իսկապես անհամբեր սպասում էինք նրանց, հատ
կապես այն բանից հետո, երբ դուստրս ասաց, որ սպասում է մի ամբողջ եռյակի։
Պատրաստվեցինք, երեխաների համար գնեցինք տարբեր տեսակի խաղալիքներ, գեղեցիկ հագուստ, բնակարանում պատրաստե-
ցինք հատուկ դարակ, որտեղ նրանք կարող էին պահել այդ խաղալիքները։ Սակայն, երբ նրանք սկսեցին քայլել նրանց չարաճճիու-
թյունը անցավ բոլոր սահմանները:Եռյակն այժմ վեց տարեկան է։ Երեխաները երեք իսկական խո ւլիգաններ են:
Նրանք բացարձակապես չեն լսում մեզ։ Բնակարանում ֆուտբոլ են խաղում, ամենուր խաղալիքներ են ցրում, տա նջում են մեր կատ
վին։ Նրանք կարող են կոտրել ծաղկամանը, մի անգամ նրանք գրեթե ջ արդում էին նոր թանկարժեք հեռուստացույցը, որը մենք վեր
ջերս էինք գնել:Ես ու կինս փորձել ենք հանգիստ խոսել նրանց հետ և բացատրել,որ պետք է ավելի հանգիստ խաղալ բնակարանում,
բայց ապարդյուն։
Վերջերս մենք ասացինք աղջկաս, որ չենք ուզում երեխաներին շաբաթ-կիրակի տանել մեր տուն: Մենք սիրում ենք նրանց, բայց չենք
կարող նրանց վերահսկել։ Հնարավոր է, որ մենք այնքան էլ լավ տատիկ ու պապիկ չենք, բայց նաև ցանկանում ենք հանգստանալ
հանգստյան օրերին՝ աշխատանքից հետո:
