Կամո Ստեփանյանը իր էջում գրել է. «Ես ու թուրքը… 1 պատմություն եմ ուզում պատմել կապված իմ զինվորական ծառայության եւ նախագահական ընտրությունների հետ։ 2003 թվականին կայանալիք ընտրությունների կապակցությամբ մեզ բոլորիս հավաքեցին ու սկսեցին հրш հանգավորել՝ ինչպես պետք է մասնակցենք այդ ընտրություններին։ Ու ամենակարևորը. հստակ հրш հանգ տրվեց, որ բոլորը մի մարդու պես Պետք է գնան և ընտրեն ռոբերտ քոչարյանին, ես լուռ կանգնեցի ու բարձր ձայնով պատասխանեցի.
-Ես թքած ունեմ, թե ձեր վրա ու թե ռոբերտ քոչարյանի վրա ու ոչ ոք չի կարող ինձ հարկադրել ընտրել մի մարդու,ում ես չեմ ցանկա-նում ընտրել։
10-ը րոպե անց ինձ կանչեցին շտաբի պետի մոտ, բացատրական աշխատանքներ, հորդոր, բայց հասկանալով որ ես անդրդվելի եմ իմ որոշման մեջ` հորդորեց գոնե չվտшնգել ծառայակից ընկերներիս ծառայությունը ու այսուհետ հրապարակային չասել այդ վերա-բերյալ։ Ընտրության օրը` առավոտյան, գնդի հրամանատարը շարեց բոլոր զինվորներին ու հր шման տվեց.
-Այսքան զինվոր, այս քան էլ ձայն ի օգուտ ռոբերտ քոչար յանին ու եթե մեկ ձայն էլ պակաս եղավ, ապա ձեզ շատ դառը ու դшժան ծառայություն է սպասվում։ Ես մեկ է չընտ րեցի նրան, բայց համոզ ված չեմ, որ ինձ պես շատերը այդ կերպ արեցին):
Դա եղավ էն ճակատագրական օրը, երբ ես երդում տվեցի, որ պш յքարելու այդ ռեժիմի դեմ այնքան, մինչ նա կտш պալվի։Ու ամեն մի հայ, երբ փորձ կատարի պաշտպանել ռոբերտ քոչարյանին և նրա ռեժիմին` Պետք է հավասարապես պատասխան տա էն ամեն ինչի համար, ինչ նրանք արել են Հայ ազգին։ ՈՉ ՈՔ ՉԻ ԿԱՐՈՂ ԽՈՒՍԱՓԵԼ ԺՈՂՈՎՐԴԻ ԴԱ ՏԱՍ ՏԱՆԻՑ…
Հարգանքներով` Կամո Ստեփանյան
