Ես առաջին անգամ ամուսնացա երբ 44 տարեկան էի․ Մտածում էի կատարյալ երջանիկ ընտանիք ունեմ, մինչ նրա աղջկա գալը․․․
Իմ վիճակը բավական բարդ է: Ես ինձ ծեր չեմ համարում, բայց տարիքն արդեն իրենն ասում է: Երեխաներ չկան, և հիմա ես նույն-
իսկ չեմ էլ ուզում:Այժմ ես ամուսնացած եմ,և սա իմ առաջին ամուսնությունն է:Մենք ամուսնացանք մի քան տարի առաջ, հանդիպու-
մից գրեթե անմիջապես հետո: Ամուսինս՝ Նիկոլայը, արդեն երկու անգամ ամուսնացած է եղել, ես նրա երրորդ կինն եմ:
Միասին ապրեցինք 8 երկար տարիներ: Սկզբում շատ լավ էր: Սեր, կիրք, ճանապարհորդություն:Մենք պայմանավորվեցինք չօրինա-
կանացնել մեր հարաբերությունները, ինչներիս էր պետք այդ կնիքը մեր անձնագրերում: Փաստորեն, ամեն ինչ որոշ չափով ավելի
բարդ ստացվեց:Ամուսինս շատ լավ մարդ էր: Ինձանից մի փոքր մեծ էր, բայց նա իրեն լավ էր զգում:
Անկեղծ ասած, ես հիմա սկսեցի հասկանալ այն երիտասարդներին, ովքեր վազում են տարեց տղամարդկանց հետևից: Նրանք այլևս
չեն վազում ամեն պատահածի հետևից, կարող ես խոսել նրանց հետ ցանկացած թեմայի շուրջ:Թեև Նիկոլայը մեկից ավելի անգամ
էր ամուսնացել, բայց նա երբեք հարուստ չի եղել:
Նա ուներ մեկ սենյականոց բնակարան, իսկ մեքենան արդեն հին էր: Ես և նա վաճառեցինք մեր փոքրիկ բնակարանները և գնեցինք
համեմատաբար ավելի մեծը։Բայց իմ հանգիստ կյանքը երկար չտևեց:Փաստն այն է,որ մի երեկո նրա դուստրը զանգահարեց ամուս-
նուս: Չգիտեմ, թե ինչ էր պետք նրան,բայց նրանք մեկուկես ժամ զրուցեցին:Հետո ես իմացա, որ նա ամուսնուս երկրորդ ամուսնութ-
յունից եղած դուստրն է: Շատ հանդուգն էակ:
Դիաննան 30 տարեկան է: Երեխա ունի, իսկ ամուսին՝ ոչ: Ինչը հիմա ինձ չի զարմացնում: Եվ այն բանից հետո, երբ նա պարզեց, որ
իր հայրն ապրում է մեկ այլ կնոջ հետ, այնել երեք սենյականոց բնակարանում, Դիաննան սկսեց հետաքրքրվել իր ծնողով: Իսկ ավելի
ուշ եկավ մեզ այցելության:
Այդ օրը ես նորից ինձ շատ անտեսված զգացի: Ամուսինս, անշուշտ, պտտվում էր իր դստեր շուրջը, գնեց ամեն տեսակ բարիքներ,
նույնիսկ փոքրիկ նվեր: Իսկ ինձ վրա ոչ ոք ուշադրություն չդարձրեց: Միայն «խորթ դուստրը» երբեմն տհաճ հայացքով ինձ էր նա-
յում:
Իսկ վերջում նույնիսկ հրաժեշտ չտվեց:Դա տհաճ էր, բայց ես ոչինչ չասացի: Հետո շաբաթը հանգիստ անցավ, առանց ավելորդ սթ-
րեսի, ամեն ինչ շարունակվեց սովորական ռեժիմով: Բայց վերջերս նա կրկին կապ հաստատեց Նիկոլայի հետ: Պարզվում է, որ նա
հոգնել է: Շատ դժվար է աշխատել, երբ տանը կա երեխա: Իսկ բնակարանի վարձը չի հասցնում տալ:
Բայց եթե սիրելի հայրիկը թույլ տա նրանց ապրել իր տանը, ապա ամեն ինչ, անշուշտ, լավ կլինի: Այդ ժամանակվանից ես ու ամու-
սինս լարված հարաբերությունների մեջ ենք: Նա սիրում է իր դստերը և հիմա նաև շփվում է նախկին կնոջ հետ:Նա ասում է Դիան-
նան կօգնի տնային աշխատանքներում, իսկ մենք կխնամենք երեխային, իսկ հետո այդ հսկայական բնակարանն այդքան էլ դատարկ
չի թվա:
Դատարկ, այո: Նա իրեն հարմարավետ էր զգում մեկ սենյականոց բնակարանում, ինչը նշանակում էր, որ այժմ այս մեկը դատարկ է:
Բնականաբար,ես համաձայն չեմ և չեմ էլ պատրաստվում հանձնվել:Բայց ամեն օր ավելի շատ եմ համոզվում, որ Դիաննան հասնում
է իր ուզածին: Հայրը ուժեղ է, բայց տարիքի հետ չես վիճի:Ի՞նչ անել այդ դեպքում: Երբեք չէի մտածի, որ խնդիրներ կունենամ ամուս-
նուս երեխաների հետ:
Նրա հետ բնակարան կիսելն իսկական աղետ կլինի: Ես կկորցնեմ իմ սիրելի ամուսնուն և կրկին միայնակ կմնամ չորս պատերի ներ-
սում: Ես համաձայն չեմ Դիաննայի հետ. Նա արդեն ուղղակիորեն զգում է, թե ինչպես է ապրելու այստեղ: Ես նույնիսկ մտածում եմ,
որ արժե հղիանալ Կոլյայից: Չգիտեմ, թե ինչ պետք է անեմ այս դժվարին իրավիճակում:
