Օրեր կային, որ քաղցած էի մնում, որպեսզի աղջիկս կուշտ քնի և դա միայն այն պատճառով, որ ամուսինս որոշել էր․․․Իմ ողջ կյան-
քի ընթացքում, ես տարբեր ապրումներ եմ ունեցել: Ես ամուսնացել եմ դեռ երիտասարդ ժամանակ, անգամ չեմ հասցրել ավարտել
համալսարանը, ինչի համար հետագայում շատ եմ զղջացել։Հարսանիքից անմիջապես հետո, երբ տասնինը տարեկան էի, հ ղիացա։
Ամուսինս գործարանում էր աշխատում, երբեմն երկու հերթափոխով, բայց նույնիսկ այս գումարը մեզ մի կերպ էր բավականացնում
էր։Մի օր նա եկավ տուն, նստեց ընթրելու, անգամ աչք չնայեց ինձ վրա և կամացուկ ասաց, որ ահավոր հոգնած է, հոգնել է այսքան
անարժեք կյանքից։ Առավոտյան նա հավաքեց իրերը, մինչ ես ու աղջիկս դեռ քնած էինք ու գնաց։ Որտեղ է նա հիմա, չեմ էլ պատաս-
խանի։ Անցել է քսան տարի և ես չեմ փորձել գտնել նրան։
Աղջիկս այդ ժամանակ ընդամենը վեց ամսական էր:Բնակարանը իմն էր, տատիկիցս ժառանգած, բայց չվերանորոգված ու հին կա-
հույքով։Մենք նախատեսում էինք փոխարինել, բայց չկար։ Ամուսինս որոշել էր կյանքը չբարդացնել նման մանրուքներով: Երկուսու-
կես տարի, մինչև Սոֆիան գնաց մանկապարտեզ, իսկ ես կարողացա աշխատանքի գնալ, մենք շատ բան ապրեցինք։ Օրեր կային,
որ սոված էի մնում, որ աղջկաս ուտելու բան տամ։
Երբ կրիտիկական իրավիճակ էր լինում, օգնություն էի խնդրում հարևաններիցս կամ ընկերուհիներիցս:Ամոթալի է, բայց ինչ կարող
ես անել։Ես դեռ հիշում եմ այն օրը,երբ ամառային շոգ օրով մենք զբոսնում էինք այգում,աղջիկս ինձ խնդրեց, որ իր համար պաղպա-
ղակ գնեմ։ Մեր շուրջը շատ երեխաներ կային, ովքեր արդեն պաղպաղակ էին ուտում։ Գրպանս դատարկ էր, ուստի ստիպված էի
մերժել աղջկաս նման փոքրիկ խնդրանքը։ Այդ գիշեր ես լա ց եղա մինչև առավոտ։ Ես այդ պահին ինքս ինձ խոստացա, որ թույլ չեմ
տա,որ նման իրավիճակ նորից կրկնվի մեր կյանքում, և առավել ևս, որ աղջիկս նման բան ապրի իր երեխաների հետ։
Չնայած աղջիկս ասում է, որ այդ տարիքից ոչինչ չի հիշում, բայց ես միշտ ինձ մե ղավոր էի զգում։ Ես տանջվում էի, քանի որ Սոֆ-
յան չէր մեծանում ամբողջական ընտանիքում, և չկար այն ամենը, ինչ ունեին նրա հասակակիցները։ Ամեն օր ես ասում էի նրան, թե
որքան կարևոր է լինել անկախ և ինքնուրույն: Ես փորձեցի Սոֆիայի համար ստեղծել աշխարհի մասին ճիշտ տպավորություն և
կյանքի ճիշտ զուգընկեր ընտրելու կարևորությունը:
Ով ինձնից լավ կխոսի այդ մասին։Ահա թե ինչպես է մեծացել աղջիկս։ Այսօր նա արդեն քսանմեկ տարեկան է, ունի հրաշալի ընկեր,
ով իրենից մեծ է յոթ տարով: Նրանք հանդիպում են ավելի քան չորս տարի: Գաղտնիք չէ, որ նա ցանկանում է ամուսնության առա-
ջարկություն անել դստերս ծննդյան օրը, նա ինձանից թույլտվություն խնդրեց։Իհարկե, ես ասացի, որ սա միայն իրենց ընտրությունն
է, բայց դուստրս պետք է ավարտի համալսարանը և լավ աշխատանք գտնի, մինչև երեխա ունենալը։ Ես ուզում եմ, որ իմ աղջիկը
լիովին անկախ լինի իր ամուսնուց:
