Քո պատճառով պարտքերի տակ ընկա, որովհետև դու չցանկացար օգնել,-ասաց մայրս, երբ մերժեցի հարբեցող և դատապարտյալ եղբորս համար հերթական անգամ նրան գումար տալ․․․Չգիտեմ ինչ անեմ

Քո պատճառով պարտքերի տակ ընկա, որովհետև դու չցանկացար օգնել,-ասաց մայրս, երբ մերժեցի հարբեցող և դատապարտյալ
եղբորս համար հերթական անգամ նրան գումար տալ․․Բոլորի կյանքում էլ դժվար ժամանակներ լինում են:Այսպես կոչված «սև գիծ»:
Որոշ մարդիկ ուժ են գտնում հաղթահարելու խնդիրները և դժվարությունները:

Եվ կան մարդիկ, ովքեր պարզապես հանձնվում են և փորձ չեն անում իրավիճակից ելք գտնելու համար, մեղադրելով ցանկացած մե-
կին, բայց ոչ իրենց:Իմ եղբայրն այդպիսի մարդ է: Չորս տարի առաջ նրան հեռացրին աշխատանքից «լավ» ընկերների շնորհիվ, կի-
նը լքեց նրան, քանի որ սկսել էր խմել ու ձեռքերին ազատություն տալ:

Եղբայրս արդ են երեք ու կես տարի խմում է: Այս ժամանակ ահատվածում նա խմեց այն ամենը, ինչ ուներ, նա նույնիսկ վաճառեց
բնակարանը: Բայց այդպես էլ չհասկացավ ինչ եղավ գումարը, քանի որ միշտ ալկո հոլի ազդեցո ւթյան տակ էր: Եվ ինչ կլիներ նրա
հետ, եթե կողքին չլիներ հոգատար մայրս:

-Ի վերջո, նա իմ որդին է, ես փողոցում չեմ թողնի նրան,-ասում էր մայրս:

Եղբայրս տեղափոխվեց մորս տուն: Սկզբում նա իրեն շատ հանգիստ էր պահում,բայց հետո նա դարձավ անվերահսկելի: Մորս տուն
էին գալիս նրա հարբեցող ընկերները ու աստված գիտի թե ինչ էր կատարվում: Ու մի օր էլ ընկերներով կռիվ սարքեցին, ու եղբորս
կալանավորեցին:

Մայրս անընդհատ զանգում էր ինձ ու գումար պահանջում , ասելով, որ եղբորս տաք գուլպա է հարկավոր, ծխախոտ չունի, և ես որ-
պես քույր պարտավոր եմ օգնել եղբորս:Նա տեղյակ էր, որ մենք վարձով էինք ապրում,որ մի կերպ էինք գոյատևում:Ես մի քանի ան-
գամ օգնեցի մորս, նրան տալով պահանջած գումարը:Բայց մի օր էլ մերժեցի ու մայրս վիրավորվեց, նեղացավ ինձանից:

-Դու ինչ քույր ես, եղբայրդ բանտում է, իսկ դու չես ցանկանում օգնել նրան:

Այդ օրվանից հետո մի քանի ամիս մորիցս լուր չունեի, զանգերիս չէր պատասխանում: Ու մի քանի օր առաջ նա հայտնվեց, ճամպ-
րուկները ձեռքին.

-Քո պատճառով, ես պարտքերի տակ ընկա, որովհետև դու չցանկացար օգնել մորդ ու եղբորդ, վաճառեցի բնակարանս, ու այժմ ես
այստեղ եմ ապրելու, երբ եղբայրդ բանտից դուրս գա նա նույնպես այստեղ կապրի:

Ես զարմանքից քար ացել էի, չէի կարող մորս տանց դուրս անել, բայց այսպես էլ թողնել չէր կարելի: Ամուսինս որոշեց մորս համար
մեկ սենյականոց տուն վարձել, խոստացավ վարձը անձամբ վճարել:Մայրս շնորհակալության փոխարեն արհամարհանքով հայացք
նետեց ամուսնուս կողմը և ասաց.

-Երբ որդիս բանտից ուրս գա, երկու սենյականոց կվարձես, մեկ սենյակը մեզ համար փոքր կլինի, և լավ կլինի կնոջդ սովորեցնես, որ
հարազտների նկատմամբ պետք է հոգատար ու ուշադիր լինել, նա եսաերի մեկն է, — ու շրջվելով դեպի ինձ ասաց, — ամոթ քեզ:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика