Սկեսուրս միշտ ինքն էր գնումներ կատարում և թույլ չէր տալիս ինձ ծախսել ամուսնուս աշխատավարձը․ Երկար մտածելուց հետո
որոշեցի նրան իր տեղը ցույց տալ․․․Ես և ամուսինս, մեր երեխաների հետ միասին ապրում ենք սկե սուրիս տանը՝ նրա հետ միասին։
Նա չի մտնում մեր հարաբերությունների մեջ, չի ասում, թե ինչպես ճիշտ դաստ իարակեմ իմ երեխաներին, բայց նա իսկապես սի-
րում է հաշվել ուրիշների փողերը և խնայել ամեն ինչի վրա:
Երբ ես ու ամուսինս նոր էինք ամուսնանում, ամեն օր լսում էինք, որ հարսանիքը կարելի էր ավելի էժան անել, և մենք պարզապես
ծնողների և վկաների հետ գնացինք սրճարան։ Հետո տան վերանորոգում արեցին, որը նույնպես սկանդալների առիթ դարձավ, քա-
նի որ նա թույլ չէր տալիս գնել թանկ իրեր և ցանկանում էր պահել իր հին պահարաններն ու սեղանը։Երբ ես հղիացա, սկեսուրս ան-
միջապես բարձրացավ ձեղնահարկ և այնտեղից բերեց մանկական իրեր, որոնք հագել է նաև ամուսինս։
Նա ասում էր, որ մենք ընդհանրապես չեք գնահատում փողը, ինչու գնել նոր իրեր,եթե տանն ամեն ինչ կա:Որոշ ժամանակ անց սկե-
սուրս սկսեց ասել, որ մենք շատ փող ենք ծախսում երեխայի վրա։Երկու տարի անց ծնվեց որդիս և սկեսուրս նրից հիստերիայի մեջ
ընկավ ու կռիվ սարքեց այն պատճառով, որ մենք ցանկա նում էինք գնել նոր մանկասայլակ և մանկական իրեր։ Փորձեցինք զրուցել
նրա հետ, բացատրեցինք, որ որ այդ ծախսերը կարևոր են մեր և մեր երեխաների համար։
Ամանորյա տոներին համար ես երեխաներիս հետ գնացի խանութ, գնեցինք մեծ տոն ածառ և շատ այլ ամանորյա զարդարանքներ։
Երեխաները շատ ուրախ էին և մենք անմիջապես սկսեցինք տունը զարդարել, և ստացվեց ամանորյա մթնոլորտ։ Հեքիաթը շարու-
նակվեց այնքան ժամանակ, մինչև սկեսուրս եկավ աշխատանքից։
-Ահա թե որքան գումար եք ծախսել նման անհեթեթությունների վրա: Լավ, նրանք փոքր են, բայց դու Հասուն կին ես, երկու երեխա-
ների մայր և փողն ընդհանրապես չես գնահատում։ Ես համբերատար լսում էի, բայց երբ նա սկսեց վիրավորել ինձ և նսեմացնել իմ
երեխաների առաջ, ես այլևս չկարողացա լռել:
-Ինչքան եմ ծախսել, դա քո գործը չէ: Հերիք է արդեն հաշվես իմ աշխատած գումարը։ Քեզանից ոչ ոք ոչինչ չի խնդրում, ես ծախսում
եմ իմ և ամուսնուս աշխատած գումարը,- պատասխանեցի ես։Սակայն կես ժամ անց ամուսինս զանգահարեց ինձ և ասաց, որ մայրն
իրեն ամեն ինչ պատմել է։Ամուսինս ինձ աջակցեց ու մի փոքր հանգստացրեց՝ խոստանալով խոսել մոր հետ։Դրանից հետո սկեսուրս
ինքը մոտեցավ ինձ ու ներողություն խնդրեց։
Նա ասաց, որ շատ էր հուզվել և շատ բաներ է ասել։ Բայց խոսակցությունը նորից լարվեց, երբ սկսեցինք խոսել այդ աևտրի մասին։
Մենք ունենք մի փոքրիկ ավանդույթ, մենք մեր երեխաների համար ամանորի գիշերը մեծ նվերներ ենք պատրաստում, իմ և ամուս-
նուս կողմից։ Այս տարի ամուսնուս հետ խորհրդակցեցինք և որոշեցինք երեխաների համար խաղային հավաքածու գնել։ Հենց որ
սկեսուրը լսեց նման նվերի մասին, նրա համբերությունը, ըստ ամենայնի, վերջացավ։
-Ո՞վ է երեխաների համար այդքան թանկ նվերներ գնում։ Դուք նրանց պարզապես երես եք տալիս, ճչաց, որ մենք փողը չենք գնա-
հատում, որ մենք ծախսում ենք ամենատարբեր անհեթեթությունների վրա, նորից սկսեց հիշեցնել տան ամանորյա զարդարանքների
մասին… Ես արդեն հոգնել եմ նրանից, չեմ կարող անընդհատ լռել և ուշադրություն չդարձնել նրա ասածներին: Չգիտեմ, թե ինչպես
լեզու գտնեմ նրա հետ։
