Նախկին ամուսինս նորից ամուսնանում ա, իսկ սկեսուրս ինձ հրավիրել ա այդ հարսանիքին․Ասում ա, արի, թող էդ հարսը․․․Չգիտեմ
ինչ անեմ։Իմ նախկին կիսուրը զանգեց ու ինձ հրավիրեց նախկին մարդուս հարսանիքին: Ինձ թվաց կատակա անում, բայց հասկա
ցա, որ չէ, լրիվ լուրջա: Վերջում էլ ավելացրեց.
«Մի խոսքով, սպասում եմ քեզ և թոռանս: Արի, թող էդ հարսը ցխկվի»:
Կամ էդ կինը չի գի տակցում, թե ինչ ա խոսում, կամ էլ մի բան մո գո նելա: Զանգեցի նախկին մարդուս քրոջը ու հարցրի, թե էդ ինչ
հաշիվա, շատ հանգիստ ասեց. Բա երեխեն հոր հարսանիքին ներկա չլինի՞: Համ էլ մեր հարազատները չեն տեսել երեխուն, հենց ա-
ռիթա, սաղով միասին կտեսնեն, — ասեց ու անջատեց հեռախոսը։
Երևի մեր ու աղջիկ մտածում էին, որ վազելով կգնամ, բայց սխալվում էին:Գնամ որպես ո՞վ: Կամ ինչպե՞ս շնորհավորեմ հարսին ու
փեսային: Դրանք շատ խո րամանկ են, մի բան հաստատ մտածել են: Մտքումս խղ ճացի նոր հարսին, դեռ չգիտի, թե իրան ինչ օրեր
են սպասվում:
Մի խոսքով, աբսուրդի էդ ամբողջ թատրոնին, որի սցենարիստն ու ռեժիսորը նախկին կիսուրս ա, ես չեմ ուզում մասնակցել և չեմ
մասնակցելու։ Եվ ինձ հետաքրքիր չեն ոչ ինքը, ոչ իրա որդին, ոչ էլ նրանց հարսանիքը: Դուք, որ լինեիք իմ փոխարեն, կգնայի՞ք:
