Մայրս ինձ ստիպում էր, որ ամուսնուցս թաքուն ոսկեղենս գրավ դնեմ բանկում, գումարը տամ եղբորս․ Երբ մերժեցի նրան, այնպիսի
բան ասաց, որ ապշեցի․․․Մի ամիս առաջ մամաս եկավ մեր տուն:Հասկացա որ մտքին բան կա: Մամաս առանց պատճառի մեր տուն
չէր գալիս: Ասեց, որ գործով ա եկել:
Ախպերս մեծ գումար էր պարտք ու պար տքատերը ուզում էր իրա պար տքը: Մամաս չէր կարողանում գումար ճարեր: Մի շաբաթ
ժամանակ էին տվել. Սպա ռ նա ցել էին, որ չտալու դեպքում հաշ վե հար դար կտեսնեին: Հիմա մայրս ինձ ասում, էր որ իմ ոսկեղենը
գրավ դնեինք ու էդ գումարը տայի ախպորս, իրա պա րտքը փակեր:
Ես հաստատ գիտեի, որ մարդս թույլ չի տա: Մորս ասեցի, որ վստահ չեմ, որ ամուսինս կհամաձայնվի: Ասեց.
-Քեզ ով ա ասում մարդուդ ասես, մարդուցդ թաքուն արա, կամաց կամաց կմուծենք կհանենք, մարդդ սկի գլխի չի էլ ընկնի:
Ես կտրականակապես հրաժարվեցի, նման բան ես երբեք չեմ անի: Որքան էլ ախպորս սիրեմ, ես ամուսնուս գլխից չեմ թռնի: Մա-
մաս հետս վիճեց, ասեց, որ միշտ էլ իմացել ա, որ ես եսասեր եմ, ու թքած ունեմ ախպորս ու մորս վրա: Բայց ես ինչպես խաբեմ ա-
մուսնուս:
