Հերթական անգամ սկեսուրիս պատճառով առանց ճաշի մնացինք․․Ներվերս էլ չի հերիքում․Միայն իմանաք, թե ինչ է արել։ Սկեսուրս
մոտ վեց ամիս առաջ է տեղափոխվել մեզ մոտ, նրա խոսքով՝ ընդամենը մի երկու շաբաթով։Նա եկավ առանց նախազգուշացման, ա-
ռանց որևէ մեկին տեղյակ պահելու:
Մի գեղեցիկ օր կանգնեց մեր բնակարանի շեմին — իր հսկայական պայուսակներով … Պատճառն այն է, որ նրա բնակարանը շտապ
վերանորոգման կարիք ուներ:Նա որոշեց, որ ժամանակն է փոխել ամեն ինչ:Դե,եթե այդպես է, բարի գալուստ,ինչպես ասում են։Մենք
նրա հետ նորմալ հարաբերություններ ունեինք:Ի վերջո, նա ամուսնուս մայրն է և մենք մի քանի օր կհամակերպվենք:Բայց երբ զրու-
ցում էինք, հիշեցի մի ասացվածք՝ ինչքան հեռու է, այնքան հարազատը մոտ է։
Այնուամենայնիվ, այն ժամանակ ես դեռ չգիտեի, թե ինչ է ինձ սպասում։ Ես առողջական խնդիրներ ունեմ,սնվում եմ հատուկ սննդա-
կարգով: Ես պատրաստում եմ ամբողջ ընտանիքի համար,միանգամից շատ,որ երկար ժամանակ բավարարի։Իսկ ինձ համար պատ-
րաստում էի առանձին: Բայց խո րամանկ սկեսուրս սիրում էր գիշերները վեր կենալ և ուտել այն, ինչ ես պատրաստել էի ինձ համար։
Ես նույնիսկ սկսեցի իմ բոլոր ապրանքները դնել սառնարանի առանձին դարակի վրա: Ես չեմ կարող սոված նստել և սովորական սն
ունդ ուտել՝ մեծ ռիսկ է դա: Իսկ սկեսուրս, որը մեզ հավատացնում էր, որ մեզ մոտ է եկել երկու շաբաթով, գրեթե վեց ամիս է, ինչ մեզ
մոտ է ապրում։Եվ սառնարանի բոլոր համեղ բաներից ուտում է հատկապես իմ սմբուկն ու խաշած հավի փափկամիսը։ Ի վերջո, ես
չեմ կարող երեք անգամ ավելի շատ ուտելիք գնել, ավել գնումներ կատարել: Նա նույնիսկ հաց չի գնում:
Հետո նկատեցի, որ նա քնում է ողջ ցերեկ, իսկ գիշերը արթուն է մնում: Ես սկսեցի նրան արթնացնել ցերեկը, որպեսզի նա գիշերը
քնի և չմտնի իմ ուտելիքի մեջ։ Բայց նա սկսեց կողպել դուռը։ Չեմ կարող անհանգստացնել նրան, ինչպե՞ս կարող եմ համարձակվել:
Եվ այսպես շարունակ,առավոտյան ես նորից առանց նախաճաշի եմ մնում, կեսօրին՝ առանց ճաշի։Ես խոսեցի ամուսնուս հետ, բայց
նա պարզապես չի ուզում լսել ինձ: Ես սկսեցի սնվել մեր իմ տան մոտ գտնվող սրճարանում։
Մատուցողուհուն պատմեցի իմ դրության մասին, խոսեցի խոհարարի հետ: Պատրաստում է ճաշացանկից այն ուտեստները, որոնք
կարող եմ ուտել, բայց միայն առանց համեմունքների և առանց որոշ բաղադրիչների։ Բայց սա բավականին թանկ է: Մտածում եմ
սառնարանի վրա կողպեք դնել։ Բայց ես չեմ ուզում դրան հասնել: Ի վերջո, ամուսինս և երեխաներս նույնպես օգտվում են սառնա-
րանից:
Խնդիրն այն չէ, որ նա ուտում է իմ ուտելիքը, նա ուտում է ամեն ինչ, ինչ դրված է սառնարանում: Երեխաներս քաղցած են մնում, Ես
սկսել եմ պատրաստել մեծ չափաբաժնով, բայց միևնույնն է, չի հերիքում, երբ աշխատանքից վերադառնում ենք տուն, սառնարանն
ու կաթսաները դատարկ են: Գուցե նա խնդիրներ ունի ոչ թե ախորժակի, այլ գլխի՞ հետ։
