Հարսանիքի ժամանակ հարսս մի գլուխ մորն էր գովում․ Սպասում էի, որ որդիս էլ կխոսի իմ մասին, բայց․․․Ինչպես պարզվեց, ինձ
անակնկալ էր սպասվում։Երբ տղաս ամուսնացավ, ես մտածեցի, որ հարսիս լավ կվերաբերվեմ, բայց մինչ օրս դա ընդհանրապես չի
ստացվում։ Բայց դա իմ մեղքով չէ, այլ հարսիս: Երբ հարսանիքի նախապատրաստություն էինք տեսնում,որոշեցի օգնել, բայց հարսս
թույլ չտվեց:
Նա ասաց, որ ասաց, որ իր մայրն ավելի լավ գիտի, թե ինչ և ինչպես անել: Հետո մտածեցի, որ կազմակերպչական առումով կօգնեմ,
բայց նա կրկին ինձ չթողեց։ Ես հասկացա, որ նա պարզապես դրա կարիքը չունի, փող տվեցի հարսանիքի համար և հեռացա այս
գործից։ Հարսանիքի ժամանակ հարսնացուն 10 րոպե շարունակ խոսում էր այն մասին, թե ինչ հիանալի ծնողներ ունի, ինչպես են
նրանք օգնել կազմակերպել այս հարսանիքը:
Կարծում էի, որ տղաս մի քանի լավ խոսք կասի իմ մասին, բայց նա ոչինչ չասաց։ Հաջորդ քայլը վերանորոգումն էր։Նորապսակները
որոշել են ամբողջությամբ փոխել իրենց բնակարանի դիզայնը։ Խնամիները իրենց օգնությունն առաջարկեցին։ Ես նույնպես մի կողմ
չեմ կանգնել, ասացի, որ կանեմ այն, ինչ կարող եմ։ Հարսիս մայրը արդեն թոշակի է անցել, իսկ ես շարունակում եմ աշխատել ամեն
օր մինչև երեկոյան ժամը 18-ը։
Իսկ երբ հասնում եմ տղայիս բնակարան, արդեն 7-8-ն է: Մտածեցի, որ կարող եմ օգնել հանգստյան օրերին, բայց նրանք որոշեցին,
որ եթե շաբաթ է, ուրեմն պետք է հանգստանան։ Ուղղակի վերանորոգման համար փող պիտի տայի ու վերջ։ Բնակարանամուտի խն
ջույքին հարսս կրկին գովեց ծնողներին, բայց ոչ մի խոսք իմ մասին։Օրեր առաջ իմ ծննդյան տարեդարձն էր: Հարսս սկսեց գանգատ
վել, որ բոլոր աղցանները մայոնեզով են պատրաստված ու սկսեց գովել իր մայրիկի ճաշատեսակների մասին, թե որքան թեթև ու
միաժամանակ ախորժելի են դրանք։
Տղաս համաձայնեց, չնայած ես լավ գիտեմ, որ նա սիրում է իմ աղցանները։Այդ օրվանից հետո ես շուրջ մեկ ամիս չզանգահարեցի նր
անց: Իմ լռությունից մեկ ամիս հետո, հարսս զանգահարեց ու ասաց. Ձեզ բացարձակապես չի հետաքրքրու՞մ,թե ինչպես է ընթանում
ձեր որդու կյանքը:
-Ես արդեն ծերացել եմ քո հիմար խաղերի համար: Իսկ եթե որդիս իմ կարիքը զգա, իմ հեռախոսահամարը գիտի, կզանգահարի։
