Մոտավորապես այս տարվա փետրվարին Թաիլանդի մի բնակչուհի սովորականի պես տան հետնաբակում զբաղվում էր իր առօրյա գործերով։ Առաջին մի քանի րոպեին նա ուշադրություն չդարձրեց ինչ-որ տեղ հեռվից եկող տարօրինակ ձայներին։
Սակայն ճիչերը գնալով սաստկանում էին։ Թաիլանդուին որոշում է մոտենալ աղմուկի աղբյուրին։ Նա մոտենում է ծառին, ու նրա աչքերի առաջ զարհուրելի տեսարան է բացվում։ Ահա ծառը, որտեղից գալիս էր ձայնը։ Ավելի մոտենալով, կինն ինչ-որ տարօրինակ բան է նկատում։
Նա սկսում է փորփրել ծառաբնի տակ ու հանկարծ մանկան ոտք է նկատում։ Նա անմիջապես ոստիկանություն է կանչում։
Հողում թաղված, բայց դեռ ողջ երեխան սառը զենքի տասնյակ վնասվածքներ ուներ։ Բարեբախտաբար փոքրիկին որդեգրում է բարի մարդկանց մի ընտանիք, և այժմ նա ողջ-առողջ է։
Երբեմն մարդու գազանությունը անհնար է համեմատել կենդանու ագրեսիայի հետ։ Հոգեպես հավասարակշռված մարդն ինչպե՞ս կարող է գիտակցաբար նման հանցանք գործել։
Պարզվում է՝ նման բանի ընդունակ մարդիկ են ապրում մեր մեջ։ Բայց նման բաները չպետք է անպատիժ մնան։
