Երբեք մտքովս չէր անցնի, որ հարազատ որդիս այդպես կվարվի ինձ հետ, այն էլ այն բանից հետո ինչ արել եմ նրա համար․․․Ուղղա-
կի շոկի մեջ եմ։Մեկ ամիս զանգում էի որդուս, իսկ նա չէր վերցնում հեռախոսը։ Ես մտածեցի՝ ինչ-որ բան պատահել նրա հետ, նույն-
իսկ հարսիս զանգեցի։ Նա ինձ ասաց, որ որդուս հետ ամեն ինչ կարգին է, նա չգիտեր, թե ինչու նա չի վերցնում հեռախոսը:
Ընդհանրապես դժվար ճակատագիր ենք ունեցել մենք: Ես ու ամուսինս բաժանվեցինք, երբ տղաս 13 տարեկան էր։Գիշեր-ցերեկ աշ-
խատում էի, որ երեխաներս ոչ մի բանի կարիք չունենան։Աղջիկս տղայիցս փոքր է 5 տարով։ Այնպես ստացվեց, որ նա միշտ ինձ օգ-
նում էր, իսկ տղաս միշտ վի րավորված էր զգում, որ ես նրանից խլեցի հորը։Այդպես ժամանակն անցավ, ես շարունակեցի աշխատել։
Երեխաներս ամուսնացան և գնացին, բայց ինձնով միշտ միայն դուստրս էր հետաքրքրվում։Վերջերս թոշակի անցա: Տղաս նույնիսկ
չգիտեր, որ ես թոշակի եմ անցել։ Ես ասացի նրան, բայց նա ուշադրություն չդարձրեց։Նա չէր մտածում մոր մասին։ Դուստրս էր օգ-
նում կոմունալների ու սնունդի հարցում։Ես որոշեցի, որ եթե տղաս այս ամբողջ ընթացքում իմ կարիքը չի ունենեցել, ապա իմ մահից
հետո նա իմ բնակարանի կարիքը չի ունենա։
Ես որոշեցի զանգահարել և տեղեկացնել նրան իմ որոշման մասին։Նա բռնկվեց, իսկ դրանից հետո ինձ ամենուր արգելափակեց։ Այս
տարիների ընթացքում նա ոչ մի անգամ չի հարցրել, թե ինչպես է իմ առողջությունը:Նույնիսկ երբ ես հիվանդանոցում էի, նա չէր գա-
լիս, միայն աղջիկս էր գալիս։ Աղջիկս նույնպես իր ընտանիքն ունի, ես նրան չեմ խա նգարում, նա ինքն է ինձ հրավիրում, կամ գալիս
է իր երեխաների հետ։ Ես սիրում եմ որդուս, բայց նա ինձ վրա թ քած ունի։
