Եղբայրս ծնողներիս բնակարանը վաճառել ու իր համար շքեղ մեքենա է գնել․ Այժմ ասում է, որ պետք է ապրի իմ բնակարանում․ Ան-
կեղծ ասաց, ես դեմ եմ, բայց․․․Ծնողներս երկու երեխա ունեին՝ ես և հինգ տարով կրտսեր եղբայրս: Հայ րական տունը երկուսս ենք
ժառանգել։ Այդ ժամանակ ես իմ միջոցներով գնել էի իմ սեփա կան փոքրիկ բնակարանը և եղբորս ասացի, որ կարող է ամբողջ տու-
նը վերագրանցել իր անունով:
Եղբորս դուր չէր գալիս մեր տարածքը։ Նա ուզում էր որքան հնարավոր է շուտ դուրս գալ այն տեղից։Ես նրան հրավիրեցի մի որոշ
ժամանակ մնալ ինձ հետ, մինչ նա բնակարան և աշխատանք էր փնտրում։ Ուզում էի, որ նա նախ փորձի լավ աշխատավարձով աշ-
խատանք գտնել, հետո քաղաքում բնակարան գնի։ Երևի այս թեման նրա սրտով չէր։
Ես չգիտեմ, թե այդ ժամանակ եղբայրս ինչ էր մտածում, բայց նա տունը վաճ առեց և այս գումարով իրեն թանկ արտաս ահմանյան
մեքենա գնեց։Այժմ նա բնակարան է վարձել այն նույն փողոցում, որտեղ ապրում էինք ամբողջ ընտանիքով։ Բայց նա չի պատրաստ-
վում ադտեղ ապրել, ցանկանում է տեղափոխվել իմ բնակարան:
Անկեղծ ասած, ես չեմ ուզում: Մեքենա գնելուց առաջ պետք է մտա-ծեր, թե որտեղ է ապրելու, իմանար իմ կարծիքը, արդյոք ես հա-
մաձայն կլինեմ, որ նա իմ տանը ապրի:
