Եղբայրս իր կնոջ հետ ապրում են ծնողներիս տանը, բայց չգիտես ինչու մտածում են,որ իրենց կոմունալները պետք է ես վճարել․․․Ես
մեր ընտանիքի մեծ երեխան եմ։ Եղբայրս ավելի փոքր է, նրան իմ ծնողները շատ են երես տվել։ Շուտով, երբ մեծացա, ամուսնացա
և տեղափոխվեցի ամուսնուս մոտ։Վերջերս ծնողներս մա հ ացան։ Նրանք բնակարանը ինձ ու եղբորս թողեցին՝ հավասար մասերով։
Ես չէի մտածում իմ մասի համար,հետո եղբորս տունը պետք էր, իսկ ես ապրում էի ամուսնուս հետ։Եղբայրս սկզբում մենակ էր ապ-
րում, բայց վերջերս տուն էր բերել իր կնոջը։ Վերջերս նամակ ստացա, որ եղբայրս կոմունալ ծառայությունների համար չի վճարում
ու արդեն հսկայական պարտք կա։ Որոշեցի զանգահ արել նրան, պարզել, թե ինչպես և երբ կփակի պարտքը։Նա ասաց, որ բնակա-
րանը երկուսինս է և մենք երկուսով պետք է տանք կոմունալ վճարները:
Ես զա յրացած էի: Նա ապրում է այնտեղ իր կնոջ հետ, նրանք գումար են ծախսում իրենց վրա,իսկ ես պետք է վերադարձնեմ նրանց
պարտքերը: Իհարկե, այդ ժամանակ մենք մեծ կ ռիվ ունեցանք։ Ես եղբորս ասացի, որ հավաքի իրերը, շուտով նրանք պետք է հեռա-
նան տնից։ Բնակարանը հավասարապես ստացել ենք, ուրեմն կվաճառենք։
Դե,կինը սկանդալ է սարքել,կենտրոնից չի ուզում գնալ։Ես նույնիսկ աշխատանքից արձակուրդ վերցրեցի, գնացի տնային կառավար-
չություն, անհրաժեշտ էր առանձնացնել հաշիվները։ Եղբայրս համարյա լա ցակումած աղ աչում էր ինձ, փորձում համոզել, ասում, որ
հիմա հնարավորություն չունեն։Ոչ վաղ անցյալում ես և ամուսինս որոշել էի, որ վարձով տանք այս բնակարանի սենյակներից մեկը։
Քանի որ եղբայրս այդքան լ կտի պահեց իրեն, մենք էլ որոշե ցինք վարձով տալ։ Ես ստիպված էի ինչ-որ կերպ վճարել կոմունալ ծա-
ռայությունների պարտքը: Երևի կդա տապարտեք ինձ եղբորս հետ այդպես վա րվելու համար, բայց նա 15 տարեկան չէ և վաղուց
երեխա չէ, չափահաս 35 տարեկան տղամարդ է:լկ տիությունն էլ պետք է չափ ու սահման ունենա
