Հարսս հերիք չէ քանդեց որդուս ընտանիքը,մի հատ էլ․․․Անամոթությունն էլ պետք է չափ ու սահման ունենա։Հարսս, նախկին հարսս
արդեն, ինձ ի սկզբանե դուր չէր գալիս: Դեռ ծանոթանալու օրը զգացի, որ որդիս սխալ կնոջ է տուն բերում: Եվ չէի սխալվում. նա սկ
սեց դավաճանել ամուսնուն, երբ դեռ մի տարի միասին չէին էլ ապրել:
Այդպես ստեր հորինելով և խաբելով՝ ապրեց որդուս հետ մի քանի տարի, հետո ամուսնա լուծվեցին: Երեխան՝ 11 ամյա թոռնուհիս,
մնաց մոր հետ: Որդիս ապրումների մեջ է, շատ է անհանգստանում դստեր համար:Որդիս շատ կապված է դստեր հետ: Երեխայի ծն-
ված օրվանից նա ամեն երեկո աշխատանքից հոգնած վերադառնում էր, փոքրիկին լողացնում, հագցնում, զբոսնում հետը, կերակ-
րում և քնացնում էր:
Իսկ կինը, բավական չէ, որ այդքան տարի նստած է եղել որդուս վզին և գոնե մի օր չի աշխատել, դեռ մի բան էլ որդուս հետ կռվել է
նրա համար, թե իբր նա քիչ է աշխատում:Երբ որդիս իմացավ, որ կինը դավաճանում է,փորձեց պարզել, թե ում հետ է կապվել: Բնա-
կանաբար, բիզնեսմեն է, հարուստ է…Հարսիս միայն փողն էր հետաքրքրում:Պարզվեց, որ նրանք ծանոթ են արդեն գրեթե մի տարի,
և վերջնական որոշել էին, որ միասին են լինելու:
Անմիջապես ամուսնալուծվելուց հետո հարսս սկսեց դատական կարգով ալիմ ենտներ պահանջել: Որդիս պարտաճանաչ վճարում է
ամեն ամիս:Իսկ մեկուկես ամիս առաջ էլ որդիս կոտրել էր ձեռքը և չէր կարողանում աշխատանքի դուրս գալ: Այդ անամոթը օրական
100 անգամ զանգում էր նրան, որ գումարն ուղարկի: Բոլոր ծանոթների միջոցով փորձում էր ճշտել, արդյոք մենք չենք ստել, և նա իս-
կապես տանը հիվանդ պառկած է:
Ի՞նչ եք կրածում, արդյո՞ք հարսս ալիմենտ պահանջելու բարոյական իրավունք ունի թե ոչ:
