էլ չգիտեմ ինչ անեմ․ Բոլոր որոշումները կայացնում է սկեսուրս, իսկ ամուսինս կարծես գոյություն չունի․․․Ես արդեն երկու տարի է,
ինչ ամուսնացած եմ և լրիվ հիա սթափված եմ ամուսնուցս։ Մենք ապրում ենք սկեսուրիս հետ և դա զգացվում է նրա բոլոր հարա-
զատների մոտ։ Սկեսուրս է որոշում ամբողջ ընտանիքի փոխարեն, այլ ոչ ամուսինս։
Նույնիսկ վարպետների չենք կարող տուն հրավիրել առանց նրա համաձայնության, նույնիսկ եթե տանը ջրհեղեղ լինի։Կարծում էի,
որ երեխայի գալուստով ամուսինս ավելի պատասխանատու և չափահաս կդառնա: Բայց ես սխալվեցի, ամեն ինչ միայն վա տացա վ:
Ամուսինս հիմա ամբողջ օրը մոր մոտ է, որպեսզի նա իրեն ավելորդ ու միայնակ չզգա։ Ամուսինս 30 տարեկան է։
Ամուսինս միշտ հոգ է տանում մոր հարմարավետության մասին և անընդհատ նրա կողքին է։Եթե ամուսինս մոր թույլտվությունից
հետո գնում է ընկերների մոտ, մայրիկն ամեն ժամ զանգում է մինչև նա տուն գա: Ամեն ամիս յուրաքանչյուր աշխատավարձից հետո
նա աշխատավարձի մի մասը տալիս է մորը և միշտ դրա համար միլիոնավոր պատճառներ է փնտրում։
Իսկ մայրիկը ամոբողջ օրը տանն է և նստած է նոթբուքի առաջ։ Իսկ ես ու տղաս իր կարծիքով ոչ մի բանի կարիք չունենք, տակդիր-
ներ կան, հերիք է։Հենց ամուսինս մի րոպեով գալիս է ինձ մոտ, մայրը անմիջապես կանչում նրան, որպեսզի նա նստի իր կողքին ու
ոչ մի տեղ չգնա։ Նա նույնիսկ ինձ հետ սիրով է զբաղվում դուռը բաց, որպեսզի մայրը վատ բան չմտածի։
Իսկ մայրը կարող է փակել իր ննջասենյակի դուռը։
