Տղան տարեց հորը տարավ ծերանոց, բայց որդու միայն մեկ հարցը ստիպեց նրանմտափոխվել ու հորը հետ տուն բերել․Կյանքը բու-
մերանգ է։Հայրը մեծացել էր, ձեռքերը դողում էին, ուտելիս կերալուրը թափում էր վրան: Նա նաև տառապում էր անքնությամբ և ողջ
գիշեր արթուն էր մնում, չէր կարողանում քնել և շրջում էր բնակարանում:
Այս ամենը խիստ նյարայնացնում էր նրա որդուն և հարսին:Որդին նրան տեղափոխեց ծերանոց,քանի որ կարծում էր, որ հոր համար
այնտեղ ավելի լավ կլինի և իրենք էլ կկարողանան հանգիստ ապրել:Երբ վերա դարձավ տուն, նրա 12-ամյա որդին նրան ընդառաջ ե-
կավ և հարցրեց.
-Պապ, իսկ ու՞ր է պապիկը:
-Այնտեղ որտեղ նրա համար ավելի լավ կլինի, այնտեղ նրա հասա կակիցներն են : Այնտեղ նրան լավ կխնամեն: Այնտեղ նա կունենա
իր առանձին սենյակը, ի վերջո նա մեզ չի խանգարի:
-Հայրիկ, եթե դժվար չէ, խնդրո ւմ եմ ինձ տուր այդ հաստատո ւթյան հեռախոս ահամարը, կամ մի պալատ ամրագրիր, անպայման
պետք կգա:
-Քո ինչին է պետք այդ հաստատության համարը:
-Որպեսզի, երբ դու էլ մեծանաս, քեզ էլ տեղա փոխեմ այնտեղ, այնտեղ քեզ համար շատ լավ կլինի:
Հայրը ուշադիր լսեց որդուն և զարմանքից քարացավ:Նույն օրը երեկոյան նա տուն բերեց հորը, վերջինս ուրախությունից կորցրել էր
գլուխը.
-Շնորհակալո ւթյուն որդիս, ես այդպես էլ գիտեի, որ ինձ այնտեղ չես թողնի:
Որդին գլխի կոր լսում էր ու միայն նրա որդին նկատեց, որ սրբում է արցունքները:
