Տղամարդը մեքենայի լուսամուտից գետի մոտ մի տարօրինակ արկղ նկատեց․ Մոտենալով նրան՝ հասկացավ, որ այն շարժվում է և
արգելակեց․ Բացելով այն․․․Սովորական առավոտ էր,երբ տղարամդը գնում էր աշխատանքի։Ճանապարհը ձյունապատ էր։ Նա փոր-
ձում էր զգույշ վարել, որպիսի կարողանա կանգ առնել, եթե անտառից ինչ-որ կնեդանի հանկարծակի հայտնվի մեքենայի առաջ։
Շուտով նա ճանապարհի եզրին սպիտակ արկղ նկատեց։ Այն քիչ նկատելի էր ձյան վրա, բայց, ակնհյատ էր, որ մի բան այն չէ։ Տղա-
մարդը որոշեց կանգ առնել և տեսնել, թե ինչ կա արկղի մեջ։ Նրա ներքին ձայնն ասում էր, որ դա շատ կարևոր է։ Եվ, ինչպես պարզ-
վեց, ինտուիցիան չէր սխալվում։
Տղամարդը մոտեցավ արկղին և տեսավ, որ դրա մեջ կային․․․երկու նիհար, սառած կատուներ․․․Ինչ-որ մեկը նրանց այնտեղ էր թողել
և հեռացել։Կատուները սարսափելի վիճակում էին․ հյուծված, մրսած, իսկ աչքերը թարախակալած էին։ Կատուները կորցրել էին ողջ
մնալու հույսը։
Տղամարդու գլխում չէր տեղավորվում, թե ինչպես է հնարավոր նման դաժանություն՝ անօգնական կենդանիների հանդեպ։Նա վերց-
րեց արկղը և սառած կատու ներին տարավ իր տուն։ Ընտանիքը ուրա խ էր ընդունել փրկված կենդանիներին։Երբ կատուներին զն-
նեց անասնաբույժը, ասաց,որ նրանցից մեկը շատ ծանր վիճակում է, բայց պատշաճ խնամքի շնորհիվ նրան հնարավոր կլինի փրկել։
Ընտանիքը սիրով հոգ տարավ կատուների մասին։ Նրանց լավ լվացին և կերակրեցին։ Ակնհյատ էր, որ կատուները շատ կապված
էին միմյանց հետ, միշտ միասին էին խաղում և ժամանակ անցկացնում։Օրեցօր կատուների ինքնազգացողությունը լավանում էր․․․
․․․իսկ քաշն աստիճանաբար ավելանում։
Շուտով պարզ դարձավ, որ երկուսն էլ կապրեն։Սկզբում ընտանիքը մտադիր էր բուժելուց հետո կատուներին տալ որևէ մեկին, ով
պատրաստ է նրանց պահել, սակայն ժամանակի ընթացքում այնքան կապվեցին նրանց, որ թողեցին իրենց տանը։Կատուներին ան-
վանեցին Տանգո և Կեշ։Որքան լավ կլիներ, եթե բոլորն այս կերպ վերաբերվեին անօգնական կենդանիներին․․․
Եղեք բարի, բարությունը անպատասխան չի մնա, Աստված կգնահատի
