Սկեսուրը միշտ բամբասում էր փոքր հարսից մեծ հարսի մոտ. Միայն իմանաք, թե ինչ արեցին հարսները սկեսրոջ գլխին․․․Ա՛յ, քեզ
հարս։Սկեսուրների և հարսների միջև կոնֆլիկտները անվերջ են: Նույնիսկ, եթե նրանք լավ հարաբերություններ ունեն, միևնույնն է
գոնե մեկ անգամ կոնֆլիկտ ունեցել են: Բացառություններ այստեղ չկան:
Պատճառները շատ են և տարբեր, ինչպես մար դկանց բնավորու թյունը:Տիկին Ամալյան բարդ բնավորություն ուներ և նրան գոհաց-
նելը հիմնականում դժվար գործ էր: Նա երկու որդի ուներ,երկուսն էլ ամուսնացած էին: Մեծ որդին առանձին էր ապրում կնոջ և երե-
խայի հետ, իսկ մյուս որդին ապրում էր ծնողների հետ:Տիկին Ամալյան,իհարկե, այն կանանցից չէր,որ հեշտ հաշտվեր այդ մտքի հետ:
Նա ուզում էր, որ տան թելադրողը միշտ ինքը լինի և ինքը հարս ների ուղղություն ցույց տա: Իսկ այսպես մեծ հարսին չէր կարող կա-
ռավարել:Սակայն, նման բնավորություն ունեցող կնոջ համար դժվար չէ հարաբեր ություններ փչացնելը: Տիկին Ամալյան փոքր հար-
սի մոտ մեծ հարսից էր բամբասում, մեծի մոտ՝ փոքրից: Գնում էր Գոհարին հյուր, պատմում էր, որ Լիլիթը՝ փոքր հարսը, ծատ անբա-
շար ու փնթի է.
«Ձեռից բան չի գալիս, այ Գոհար ջան, ճաշն էլա վրես, տունն էլ: Համով չի սար քում Դավիթս գալիս ասումա սոված մնացինք էսօր:
Ես իմ տղի համար եփում եմ ստիպ ված, թե չէ կնոջ վեջը չի: Էլ չեմ խոսում տան թափթփված վիճակից, ես չանեմ տենց էլ կմնա»:
Տան հարսին էլ ասում էր. «Այ Լիլիթ ջան, էդ Գոհարը Էդգարիս փողերը քամունա տալիս հա, փոխանակ մի քիչ խնայեն: Մտնում ես
տուն ընտիր-ընտիր առած դրած ամեն ինչը՝ ուտելիքից բռնած: Տնաշեն բկիդ վրա չես կարողանում, որ էտ թանկ հոլանդական պա-
նիրը չուտեք մեր չանախն ու լոռին ուտեք չի լինի, սպասքից ու հագուկապից չեմ խոսում էլ, տղուս հագը շոր չկա, ինքն ամեն օր նոր
բան կհագնի»:
Հարսներն, իհարկե գիտեին տիկին Ամալյայի բնավոր ությունը ու վստահ էին, որ մի փոքր չափազա նցնում է: Սակայն, երբեմն երբ
հարսների մոտ բամբասում էր, իբր Լիլիթը Գոհարի մասին է ինչ-որ բան ասել կամ հակառակը, սա արդեն լարվածություն է մտցնում
նրանց մեջ: Մի օր, սակայն Գոհարը հրավիրում է Լիլիթին իրենց տուն, այդ ժամանակ նրանք ուզում են խոսել, թե ինչն է խնդիրը, որ
այդպես են խոսում իրար մասին ու հասկանում են, որ ամեն բան սկեսրոջ ձեռքի գործն է ու որոշում են անել հետևյալը.
Հարսները սկսում են սկեսրոջ մոտ իբրև միմյանց ասա ծները տանել-բերել՝ սկեսուրի մասին, որոնք ոչ թե բամբասանքներ էին, այլև
գովեստի խոսքեր, որ տիկին Ամ ալյան լավ կին է, նվիրված մայր ու տատիկ, շատ է օգնում և աջակցում և այլն:Այս ամենը տիկինն Ա-
մալյայի խղճի վրա շատ են ազդում և նա իր արարքից շատ է սկսում ամաչել, իհա րկե գլխի չի ընկնում, որ հարսները հատուկ են սա
արել, բայց այս ամենը լավ դաս է լինում տիկին Ամալյային ու նա սկսում է հարսներին ավելի ջերմ վերաբերվել և քիչ խառնվել նրանց
ընտանեկան կյանքին
