Նա ոչ ոքի պետք չէր, ուղղակի պառկած էր ուժասպառ եղած, կեղտոտ տակդիրների մեջ, երբ․․․Իսկական Մայրական սերը սահման-
ներ չի ճանաչում
Օ՜, ես մոռացել էի կերակրել: Նա առանձին տուփի մեջ է, այս լքված փոքրիկը…
-Բուժքույրն ինքն իրեն նախատեց ու շտապ քայլերով գնաց հիվանդասենյակ,որտեղ պառկած էր վեց ամսական տղան, որին այստեղ
բերել էին մանկատնից: Նա ծանր հիվանդ էր: Նրան խնա մում էր մի ուս անող աղջիկ: Համեստ, կարելի է ասել ինքնամփոփ, նա սո-
վոր չէր անձնական պատմություններով կիսվել:Բայց իմ բախտը բերեց, մենք խոսեցինք,և նա պատմեց,թե ինչպես է որոշել մայրութ-
յուն անել լքված երեխաներին։
Այդ պահին նա պրակտիկա էր անցնում մանկական բաժանմունքներից մեկում,որտեղ պառկած էին շատ փոքրիկ երեխաներ՝ նորա-
ծիններ ու մի քանի ամսական փոքրիկներ։ Նրանք պառ կած էին իրենց մայրերի հետ՝ շրջապ ատված սիրով ու հոգատարությամբ։
Կարելի է նույնիսկ ասել գերպաշտպանված: Միշտ լավ սնված, մաքուր, հանգստացած:
Զգոն երիտասարդ մայրերը պտտվում էին մահճակալների շուրջը և հետևում բժշկի կամ բուժքրոջ յուրաքանչյուր շարժմանը։ Երե-
խաներն իրենց կյանքի առաջին իսկ օրերից զգում են ջերմություն և հոգատարություն, ցույց են տվել իրենց բնավորությունը, ցան-
կացած անհարմարության կամ պարզապես ուտելու ցանկության համար աղմուկ են բարձրացնում: Եվ մայրիկները լացի առաջին
իսկ ձայնից շտապում են կատարել նրանց ցանկությունները:
Իսկ այդ փոքրիկին մոռացել են։ Նա ոչ մեկին պետք չէ, և ուժասպառ փոքրիկը ջրազրկված, կեղտոտ տակդիրների մեջ ոչ թե ճչում է,
այլ կամացուկ նվվում է: Գոռալու ուժ չուներ, կարծես հասկանում էր, որ իր կանչին ոչ ոք չի արձագանքի, ոչ ոք չի շտապի օգնության
գալ։Վազելով եկավ բուժքույրը, միլիոնավոր փոքրիկ ասեղներ խրված էին նրա մարմնի մեջ, սառը սալիկապատ հատակը լողաց նրա
ոտքերի տակ, արցունքները խոսեցին աչքերից. խե՜ղճ փոքրիկ։
Նա վճռականորեն որոշեց իր ամբողջ ազատ ժամանակը անցկացնել հի վանդանոցում՝ օգնելով լքված տղային։ Օրերն անցնում էին,
երեխան վերականգնվում էր, ի դեպ, հենց այդ բուժքրոջ խնամքի և ուշադրության շնորհիվ։ Եվ ստուգելու էր եկել մի կին, ով, ինչպես
պարզվեց, պատրաստ ուներ որդեգրման համ արյա բոլոր փաստա թղթերը։Բժիշկները թույլ տվեցին տեսակցել տղային։ Մի քանի օր անց
երեխային տարան:
Չնայած,այն բանին,որ 6 ամսվա ընթացքում երեխան արդեն բավականաչափ տառապել էր,նա հայտնվեց հոգատար մոր ձեռքերում։
Բուժքույրը հաճախակի այցելության էր գնում: Նա հավա տացած է, որ այդ ընտան իքում փոքրիկը կմեծանա որպես երջանիկ տղա։
Ուսանող աղջիկն իր կյանքը նվիրեց հիվան դանոցի որբերին և շատ լքված երեխաներ հենց նրա շնորհիվ իմացան ինչ է մայրական
հոգատարությունն ու ջերմությունը:
