Մուրացկան երեխայի ձեռքին մի գրություն կար՝ -Խնդրում եմ օգնեք, կույրին․Հանկարծ փողոցում նրան մոտեցավ մի անցորդ ու փո-
խեց գրառումը, որից հետո իսկական հրաշք կատարվեց․․․Կույր տղան գլխարկը ձեռքին նստած էր աստիճանների վրա: Ձեռքերում
պաստառ գրությամբ ՝ «Ես կույր եմ, խնդրում եմ օգնեք»:
Եվ չնայած նա երկար ժամանակ է նստած էր, բայց նրա գլխարկի մեջ ընդամենը մի քանի մետաղադրամ կար: Այդ պահին անց մի
մարդ էր անցնում:Նա գրպանից մի քանի մետաղադրամ է վերցնում և գցում գլխարկի մեջ: Այդ պահին նրանց կողքով մի տղամարդ
էր անցնում: Նա գրպանից հանեց մի քանի դրամ և գցեց գլխարկի մեջ: Այնուհետև նա մի անսպասելի քայլ արեց: Վերցրեց պաստա
ռը, շուռ տվեց այն և ինչ-որ բան գրեց վրան:Հետո պաստառը կրկին վերադարձրեց տղային:
Շուտով գլխարկը սկսեց լցվելփողով: Ավելի ու ավելի շատ մարդիկ սկսեցին , կարդալ մակագրությունը և փող նետել գլխարկի մեջ:
Երեկոյան տղամարդը վերադարձավ նորից տեսնելու համար, թե ինչպես է տղայի գործերը:Տղան ձայնից հասկացավ և հարցրեց.
Դա դուք էի՞ք փոխել իմ պաստառի վրայի գրությունը:Խնդրում եմ ասացեք, ինչ էի՞ք գրել այնտեղ:Տղամարդը պատասխանեց. «Ես
պարզապես գրել եմ ճշմարտությունը:
Ես գրել եմ նույն բանը, միայն այլ կերպ »:Պաստառի վրա գրված էր.«Այսօր գեղեցիկ օր է, բայց ես դա չեմ կարող տեսնել»: Ի՞նչ եք
կարծում, պաստառի երկու կողմերն էլ նույնն են ասում: Իհարկե, երկու կողմերն էլ մարդկանց ասում էր, որ տղան կույր է: Բայց ա-
ռաջին կողմում պարզապես գրված էր , որ տղան կույր է:
Երկրորդ կողմում մարդկանց հիշեցվում էր, թե որքան երջանիկ են նրանք, որ կարող են տեսնել այս օրվա գեղեցկությունը: Զարմա-
նալի չէ, որ երկրորդ գրառումը ավելի արդյունավետ էր: Պատմության իմաստը հետևյալն է. Եղիր շնորհակալ եղածի համար: Երբ
ճակատագիրը ձեզ հազար պատճառ է տալիս լաց լինելու, ժպտալու հազար պատճառ գտեք:
