Մայրս ինձ թողել էր ծննդատանը ու հեռացել դեռ նորածին ժամանակ․ 25 տարի անց, իմանալով, որ ես կայացած բիզնեսմեն եմ, հայ
տնվեց ու սկսեց ինձ պահանջներ ներկայացնել․․․Այսօր ես ուզում եմ ձեզ պատմել մի շատ հետաքրքիր մարդու մասին, ում ճակատա-
գիրը ի ծնե այնքան էլ հեշտ չէր: Մի աղջիկ դպրոցը ավարտելուց հետո գնաց ինստիտուտ սովորելու և այնտեղ հանդիպեց իր կյանքի
սիրուն։
Նա անմիջապես սկսեց պատկերացնել, թե ինչպես է իր ամուս նու համար երեխաներ ունենալու։ ինչպես են նրանք ապրելու և այլն,
բայց դժվարությունն այն է, որ, ինչպես հաճախ է պատահում, ամեն ինչ չէ, որ պլանավորվածի համաձայն է լինում: Աղջիկը հղիացել
էր իրենց ընկերության 2-րդ տարում և լուրն իմանալուց հետո վազել է երեխայի հոր մոտ, սակայն նա ասել է, որ սա իր երեխան չէ և
ընդհանրապես չի ցանկ անում ճանաչել նրան։Աղջիկը լացա կումած վազեց տուն և շատ երկար հեկեկաց:
Հետո նա որոշեց չունենալ երեխ ային, մտածելով, որ իր ընկերը կարող է փոխել որոշումը։ Բայց այդպես չեղ ավ, տղան նրան չէր ու-
զում անգամ տեսնել։ Նա նույնիսկ դադարել էր ինստիտուտ հաճախել, իրեն նոր ընկերուհի էր գտել, իսկ երբ երեխան ծնվեց, հիվան-
դանոցում դիմում էր գրել երեխայի հայրությունից հրաժարվելու համար և շարունակել ապրել ինչպես մինչև այդ, կարծես թե ոչինչ էլ
չէր էլ եղել։ Եվ վերջիվերջո երեխան ունենալուց հետո մայրը միայնակ մնալով թողեց երեխային մանկատանը։
Եվ ինչպես հետագայում պա րզվեց մեկ այլ ընտանիք է որդեգրել երեխային ու անվանա կոչել Մաքսիմ։ Մաքսիմը մանկուց ճիշտ է
դաստիարակվել և մեծացել՝ դառնալով շատ պարկեշտ մարդ։Մաքսիմը մեծացավ որպես լավ մարդ, շատ լավ սովորեց և երբ մեծա-
ցավ, բացեց իր բիզնեսը։ Մի երկու տարի հետո նա սկսեց շատ լավ փող աշխատել, ընտանիք կազմեց ու երեխաներ ունեցավ։ Բայց
ահա թե ինչ եղավ.
Նրա կենսաբանական մայրը մի օր եկավ նրա տուն և ասեց, որ պետք է գումար վճարի և բնակարան գնի իր համար, քանի որ նա իր
մայրն է։ Եթե նա դա չանի, նա դատի կտա և դատարանի միջոցով դրան կհասնի նրանից։ Նա անմիջապես դուրս արեց նրան տնից
և դատարանի միջոցով հասել, որ իր կենսաբանական մայրը իրավունք չի ունենա մոտենալ իրեն և իր ընտանիքին 3 մինչև կմ:
