Երիտասարդ աղջիկը խնդրեց քահանային, որ գա ու աղոթի մահվան ճիրան ներում գտնվող հոր համար․․․Մի քանի օր անց տեղի
ունեցածը նրան շոկի ենթարկեց։Աղջիկը գնաց եկեղեցի և քահանային խնդ րեց գալ իրենց տուն և աղոթել անկողնուն գամված իր
հոր առողջության համար։ Մտնելսով սենյակ՝ քահանան տղամարդու մահճակալի կողքին աթոռ տեսավ և կարծեց, թե տարեց մար-
դը գիտեր իր գալու մասին։
-Դուք ինձ սպաս ու՞մ էիք,- հարցրեց քահանան։
-Ոչ, իսկ դուք ո՞վ եք, — պատասխանեց հիվանդը։
-Ես քահանա եմ։ Ինձ ձեր աղջիկն է հրավիրել, որ աղոթեմ ձեր առողջության համար։ Երբ ես տեսա դատարկ աթոռը, կարծեցի, թե
գիտեիք իմ այցի մասին և այն ինձ համար եք դրել։
-Հա, աթոռը․․․-ասաց հիվանդը և ցածրացնելով ձանը՝ շարունակեց,-ես ոչ ոքի չեմ ասել այս մասին։
Իմ ամբողջ կյանքի ընթացքում ես հաճախ եմ գնացել եկեղեցի և այնտեղ ասում էին,որ պետք է աղոթել, լսել քահանաների աղոթքնե-
րը, որ աղոթքը ջերմացնում է մարդու սիրտը։ Սակայն բոլոր աղոթքները մտնում էին իմ մի ականջը, իսկ մյուսից դուրս գալիս։ Հետո
ես դադարեցի աղոթել։ Եվ միայն 2 տարի առաջ իմ լավ ընկերն ասաց, որ աղոթքը՝ Աստծո հետ զրույց է։ Նա ինձ խորհուրդ տվեց նս-
տել մի աթոռին, կողքիս ուրիշ աթոռ դնել և պատկերացնել, որ Հիսուսը նստած է դրա վրա։
Չէ որ Նա ասել է, որ մեզ հետ է հավերժ։ Եվ ընկերս ասաց, որ սկսեմ պատ մել այն ամենը, ինչ ինձ անհանս տացնում է և ուշադիր
լսեմ, ինչպես որ հիմա ձեզ եմ լսում։ Ես փորձեցի, և ինձ շատ դուր եկավ, սկսեցի օրական 2 ժամ այդպես զրուցել։ Բայց դա այնպես
եմ անում, որ աղջիկս չտեսնի, քանի որ կարող է մտածել, թե խելագարվել եմ։Քահանան ուրախացավ հիվանդի համար, խորհուրդ
տվեց չդադարել Աստծո հետ զրույցներ վարելը, հետո աղոթեց նրա համար, օրհնեց և գնաց։ Մի քանի օր անց կրկին եկավ այդ մար-
դու աղջիկը և հայտնեց, որ իր հայրը․․․ մահшցել է։
-Ինչպե՞ս է դա տեղի ունեցել։
-Ցերեկ էր, ժամը 2-ն էր։ Հայրս կանչեց ինձ, համբուրեց, ասաց, որ շատ է սիրում։ Հետո ես գնացի խանութ, բայց երբ վերադարձա,
նրան հայտնաբերեցի անշնչացած վիճակում։
Սակայն մի բան ինձ տարօրինակ թվաց․ վերջին րոպե ներին, ըստ հավանականության, նա հավա քել էր բոլոր ուժերը, կտրվել բար-
ձից, մոտեցել աթոռին, որ դրված էր իր մահճակալի կողքին, և դրա վրա դրել գլուխը։ Ես նրան տեսա հենց այդ դիրքում։ Ի՞նչ եք կար-
ծում, դա ի՞նչ կարող է նշանակել։
-Թող Աստված բոլորիս նման մահ տա, — պատասխանեց քահանան՝ սրբելով արցունքներ,- Աթոռը դատարկ չէր։
