Ես քեզ ներում եմ ոչ թե նրա համար, որ դու արժանի ես ներման, այլ որ իմ հոգին արժանի է խաղաղության․․․Ես ներում եմ քեզ: Ոչ
թե այն պատճառով, որ դու արժանի ես ներման , այլ այն պատճառով, որ իմ հոգին արժանի է խաղաղության:Երբ մեզ նեղացնում,
վիրավորվում կամ նվաստացնում են,առաջին զգացողությունն այն է,որ մենք ցավ ենք ապրում։Մարդըլցվում է , զայրույթով, երբեմն
ատելությամբ կամ վրեժ լուծելու ցանկությամբ:
Նման հույզերը բոլորովին էլ չեն նշանակում, որ դուք չար և վրեժխնդիր անձնավորություն ես:Սա պարզապես ապացույց է այն բա-
նի, որ մենք բոլորս մարդիկ ենք, և մեզ համար խորթ է անմարդկային արարքները։Ներել քեզ և ուրիշներին,նշանակում է, որ դու բա-
վականին ճկուն է, քանի որ պատրաստ է ցավ ընդունել և դրանից սովորել: Սա նշանակում է, որ երբ մեկը փշրում է երազանքները և
հոգին բաժանում փոքր բեկորների, դուք չեք կոտրվում, այլ որոշում եք բուժվել և առաջ շարժվել:Սա բավականին բարդ որոշում է, և
գործընթացն ինքնին մեկ օրվա ընթացքում չի լինում: Ավելին, հարկ կլինի ներել ոչ միայն վիրավորողին, այլ նաև ինքներդ ձեզ թույլ
տալու համար Երբ մի մարդու, որին վստահում էր ամենաշատը, և սիրում ամբողջ սրտով, ցավ է պատճառում քեզ, դու պետք է այդ
ամենից դաս քաղես։
Չլացես և չտառապես,զոհ չդառնաս, այլ կյանքի փորձ ձեռք բերես։Բոլորս վախենում ենք դավաճանությունից, բայց եթե դա տեղի է
ունենում, ձեր մեջ ուժ գտնեք ՝ գլուխը բարձրացնելու և ուսերը ուղղելու համար: Ձեր խնդիրն է առաջ գնալ, ապրել: Դավաճանութ-
յունից հետո շարժվելը միանշանակ հեշտ գործ չէ: Մենք բոլորս գիտենք, թե ինչպես է դա: Մենք բոլորս դա զգացել ենք մեր կյանքում:
Բոլորս ցավ ու հիասթափություն ենք զգացել, երբ դավաճանում էին ամենամոտ և սիրելի մարդիկ:Փաստն այն է, որ դավաճանութ-
յան վերքերը ինքնին երբեք չեն վերանում: Ահա թե ինչու դուք պետք է սովորեք ներել, նույնիսկ եթե ցավն անտանելի է և բառացի-
որեն կոտրում է ձեր սիրտը:Ոչ ոք չի վիճում. Դա հեշտ չի լինի, և ձեր Էգոն դիմադրելու է ամբողջ ուժով: Բայց սա ցավից ազատվելու
և ապրելու միակ միջոցն է: Սա ձեր սեփական երջանկության միակ միջոցն է: Ներելը անհրաժեշտ է, նախևառաջ, ձեր անձնական
աճի համար, որպեսզի հուզական ինտելեկտը զարգանա, միտքը ավելի ճկուն դառնա:
Դա ձեզ միայն իմաստուն կդարձնի, հավատացեք ինձ:Ինչպե՞ս հասկանաք, իսկապես ներել ես ինչ-որ մեկին թե ինչ-որ տեղ քո սրտի
խորքում վրդովմունքը դեռ ապրում է: Մեքսիկացի գրող Միգել Ռուիզը շատ լավ գրել է այս մասին. Լսեք անունը և մի արձագանքեք:
Երբ դիպչես վերքին, և դա չվնասի, կհասկանաս, որ իսկապես ներել ես… »:
