-Ես եմ Ձեզ պահում, կերակրում, հագցնում, արածդ ինչ է՞ որ-ամեն րոպե երեսովս է տալիս ամուսինս․․․Չգիտեմ ինչ անեմ

-Ես եմ Ձեզ պահում, կերակրում, հագցնում, արածդ ինչ է՞ որ-ամեն րոպե երեսովս է տալիս ամուսինս․․․Չգիտեմ ինչ անեմ

Երբ որդիս 1 տարեկան էր, մեր ընտանիքում լուրջ խնդիրեր սկսվեցին: Ամուսնուցս ամեն օր լսում էի միևնույն արտահայտությունը.
«Ես ձեզ պահում եմ, կերակրում եմ…»: Չնայած նրան, որ տանից թարգմանո ւթյուններ էի անում, որոշակի գումար էի վաստակում,
միևնույնն է, ամուսինս կարծում էր, որ ինքը միայնակ է պահում մեր ընտանիքը:

Նա համարում էր, որ ես ու երեխան «նստած ենք իր վզին», ինչպես նա սիրում էր ասել, ու ապր ում ենք իր հաշվին:Երբ խնդրում էի
նրան երեկոյան ժամերին մնալ երեխայի հետ, որպեսզի կարողանամ գոնե սուպերմարկետում գործի անցնել կամ ավելի շատ թարգ-
մանություններ անել, նա կոպիտ պատասխանում էր.

-Ես ամբողջ օրը աշխատում եմ, հոգնում եմ: Մի երեխա էլ չես ուզու՞մ պահել: Արածդ ի՞նչ է, ամբողջ օրը տանն ես:

Ես փորձում էի բացատրել նրան, ասել, որ ես նույնպես գումար եմ վաստակում, բայց տանն այնքան գործ եմ անում, որ նույնը կարող
էի ուրիշի տանը գումարի դիմաց անել ու նրանից շատ աշխատել, բայց չէ, ամուսնուս համար միևնույնն է:Ի պատասխան նա սկսում
էր ավելի բարձր գոռալ ու ստորացնել ինձ:

Մեր բոլոր խոսակցություններն ավարտվում էին իմ արցո ւնքներով ու նյարդային վիճակով:Մեզ հաճախ հյուր էր գալիս սկեսուրս, ով
որդուց իմանալով մեր հերթական վեճի մասին՝ ինձ սկսում էր նախատել ու խրատներ տալ: Վերջին շրջանում դադարել էի գլուխ դնել
սկեսուրիս հետ, որովհետև գիտեի, որ մեր ընտանիքը երկար չի գոյատևի:

Մայրիկիցս գումար խնդրեցի, առցանց կուրսերի գրանցվեցի ու նոր ծրագիր սովորեցի:3 ամսից սկսեցի աշխատել՝ պարբերաբար ա-
վելացնելով եկամուտս: Բայց ոչ մեկին չէի ասում նոր գործիս մասին,իսկ ամուսինս կարծում էր՝ թե թարգմ անություն եմ անում, իսկ
դա այնքան էլ եկամտաբեր չէ:

Ընթացքում որդուս հետ ավելի հեշտացավ, նա սկսեց միայնակ խաղալ իր խաղալիքներով, իսկ ես ամբողջ օրը աշխատում էի համա-
կարգչով, իսկ գումարը հավաքում քարտիս:Մոտ 1 տարուց մի գեղեցիկ օր հայտնեցի ամուսնուս, որ բաժանվում եմ: Տուն վարձեցի,
որդուս տարա մասնավոր մանկապարտեզ, վերադարձա իմ նախկին աշխատանքին, որտեղ մինչ դեկրետ գնալն էի աշխատում, իսկ
երեկոյան ժամերին, երբ տղաս քնում է, աշխատում եմ համակարգչով:

Հիմա մենք ոչ մի բանի կարիք չունենք, ապրում ենք հանգիստ ու խաղաղ կյանքով, առանց վեճերի: Հիմա իմ առջև երկու նպատակ
եմ դրել. գնել բնակարան և որդուս հետ մեկնել ծովափնյա հանգստի: Հուսամ՝ կկարողանամ ամեն ինչ ի կատար ածել:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика