Ամուսնուս ծնողները շատ հարուստ մարդիկ են, բայց իրենց հարազատ թողան ծնունդին եկել էին առանց նվերի․․․Էսքանից հետո
ասում են, թե ես իրենց հավուր պատշաճի չեմ ընդունում
-Ամենազարմանալին այն է, որ ես բոլորովին այն մարդկ անցից չեմ, ովքեր հավատում են, որ ծնողները ինչ-որ բանի պա րտք ունեն,
ընդհակառակը: — ասում է երեսունամյա Իրինան։
-Ամուսնուս ծնողները շատ հարուստ մարդիկ են։Նրանք ունեն երկու բնակարան,այդ թվում՝ մեկը Չեռնոգորիայում, քոթեջ, յուրաքա-
նչյուրն ունի իր մեքենան։ Ես և ամուսինս վճարում ենք հիփոթեքը։ Բայց ոչ ոք չի ասի ո՛չ հիմա, ո՛չ էլ ուշ, թե ինչ են բերել մեզ մեր բո-
լոր ծնողները արծաթե սկուտեղի վրա։ Մենք ինքներս ենք հասնում ամեն ինչի և ոչ մեկին ոչինչ պար տական չենք, դա հիանալի է:
Մեկ շաբաթ առաջ Իրինան ամբողջ ընտանիքը հավաքեց իր տանը. նրանք նշեցին իրենց որդու՝ Տիմոշայի ծննդյան օրը: Երեխան
մեկ տարեկան է։
-Որոշել ենք նշել ընտանեկան ձևով, — ասում է Իրինան:
-Զոքանչին սկեսրայրի հետ են հրավիրել, մայրիկիս՝ մեծ քրոջ ու եղբորորդու հետ։ Ես պատրաստեցի սեղանը, զարդարեցի սենյակը,
մենք նույնիսկ փոքրիկ մանկական տորթ ունեինք մոմով:
Իհարկե, Տիմոշան դեռ իրականում չի հասկանում նման տոնի իմաստը, բայց, այնուամենայնիվ, տոնին առաջինը եկան Իրինայի հա-
րազատները և նվերներ բերեցին երեխային՝ մեծ պայծառ անվա սայլակ-գրամեքենա, բիզն ես տախտակ՝ փունջով: Բոլոր տեսակի
կող-պեքներից, պատուհաններից, պտտվող անիվներից և անջատիչներից, ինչից ստացվել է ծննդյան տղայի, մեծ արջուկի, փոքրիկ-
ների համար մի քանի գիրք և գեղեցիկ կոստյում:
-Ես նույնիսկ մտածում էի, թե որտեղի՞ց այս ամենի փողը: Իրան ասում է. Մայրս ու քույրս շատ համեստ են ապրում։ Եղբորս տղան
մանկական ուղեղային կաթված ունի, քույրս չի աշխատում, տանը նստում է նրա հետ ։
Եվ հետո սկեսուրն ու սկեսրայրը եկան։Բերեցին մի տուփ շոկոլադ։ Իրինան հառաչում է Դրեցին սեղանին, իհարկե, լցրեցին մեծերի
համար, մի քիչ կում արեցին։ Բայց ես ապշած էի. Ասա ինձ, սա նորմա՞լ է: Մարդիկ գնում են իրենց միակ թոռան ծննդյան տարեդար-
ձին… այսպես՝ առանց նույնիսկ մեկ խաղալիքի: Ընդհանրապես, սկեսրայրը մեկ տարում իրենց տատիկ ու պապիկի պես չի դրսևո-
րել։ Բայց միգուցե նրանք պարզապես չհասցրեցի՞ն:
Իհարկե, Իրինան ոչ մի բառ չասաց սկեսուրին, բայց երեկոյան, երբ հյուրերը հեռացան, նա սկսեց ամուսնու հետ քննարկել ստեղծ-
ված իրավիճակը։ Նա նույնպես ակնհայտորեն վրդովված էր։ Այնուամենայնիվ, նա պաշտպանում էր ծնողներին։ -Ասում է, որ տոնն ի
սկզբանե երեխաների համար չի եղել,մեծահասակ հյուրեր ենք հավաքել։Երեխան ընդամենը մեկ տարեկան է,նա դեռ չի հասկանում,
թե ինչ է ծննդյան օրը:
