Սեղանին մի թղթի կտոր կար դրված, վերցրեցի, պարզվեց ծեր մորս կտակն էր․․․Արտասվեցի, բայց կարդացի մինչև վերջ։Մայրս ար-
դեն բավականին ծեր է: Վերջերս ես որոշեցի այցելել նրան: Երբ եկա, տունը կարգի բերեցի: Հետո, ես սեղանին դրված թուղթ տեսա:
Պարզվեց, որ դա կտակ էր: Ես չկար ողացա զսպել ինձ և կարդացի այն: Մայրս միշտ հավա սարաչափ հոգ է տարել իմ և քրոջս մա-
սին:
Ես նույնիսկ չէի մտա ծում, որ նա ինձ կտակի մեջ չի ներառի։ Այն օրվ անից, երբ կարդացի կտակը, ես խիստ նեղացա մորիցս: Չնա-
յած, որ հիմա եմ հասկանում , որ մայրս իմ վատը չի ուզում, ես չեմ կարողանում նրան ներել: Ինչ-որ անհայտ պատճառներով մայրս
որոշել էր բոլորը կտակել կրտսեր դստերը, իսկ ինձ ոչինչ: Ես հարցրեցի մայրիկիս, թե ինչու է նա ինձ հետ այդպես վարվում, նա պա-
տասխանեց, որ Նադյան դժվար կյանքով է ապրում, իսկ ես ունեմ ամեն ինչ:
Իսկապես, ես լավ կրթություն ունեմ և լավ տեղ եմ աշխատում: Ամուսինս նույնպես լավ է վաստակում, բայց այնուամենայնիվ, ցավա-
լի է, որ մայրս իմ անունը չգրեց կտակի մեջ: Նադյայի բախտը չբերեց ամուսնու հարցում: Նա մեկ տարի առաջ թողեց նրան փոքրիկ
երեխ այի հետ միասին: Այդ ժամանակ վանից Նադյան աշխա տում է, որ գոյատևի: Այդ պատճառով մայրս որոշել է ամեն ինչ նրան
թողնել:
Բայց ես նույնպես նրա աղջիկն եմ և արժանի եմ կտակի: Ավելին, ես կօգնեյի Նադյային ամեն հարցում, եթե նա դիմեր ինձ: Ես որոշե-
ցի խոսել մայրիկիս հետ:Խոսակցությունից հետո մայրս փոխեց իր որոշումը և իմ անունը գրեց կտակի մեջ, բայց մեկ է ես չեմ կարո-
ղանում ներել նրան:
Ես չգիտեմ, թե ինչու է նա մտածել, որ ես չեմ օգնի իմ քրոջը, քանի որ ես երբեք այդպես մտա ծելու առիթ չեմ տվել: Նադյան իմացավ
և զարմացավ: Նա ասաց, որ ամեն դեպքում կտակի կեսը ինձ էր տալու և հասկ անում է, թե ինչու եմ ես ինձ վիրավորված զգում: Ես
դեռ չեմ կարո ղանում ներել մորս:
