Հարսս ու որդիս նեղացան մեզանից, որ դստերս հարսանիքին ավելի թանկ նվեր ենք տվել, քան իրենց․․․Հենց հարսանիքի ժամանակ
վեր կացան սեղանից և արհամարհական դուրս եկան։Իրականում ես ու ամուսինս հավասարապես սիրում էինք մեր որդուն ու աղջ-
կան, երբեք տարբերություն չենք դրել, փորձել ենք հավասարապես օգնել նրանց։
Մենք հասարակ աշխատող մարդիկ ենք, շատ փող չունեինք, ուստի երբ մեր որդին հայտարարեց, որ պատրաստվում է ամուսնանալ
և շուտ, մենք ասացինք, որ կարող ենք վճարել միայն հարսանիքի ծախսերը։Հարսանիքից հետո նրանք մեզ մոտ էին ապրում և մենք
փորձում էինք օգնել նրանց ամեն ինչում, վճարում էինք կոմունալները, գնում մթերքներ, ես թոռնիկիս պահում էի, իսկ հարսս ընկե-
րուհիների հետ դուրս էր գալիս, իսկ տղաս աշխատում էր:
Թվում էր, թե ամեն ինչ լավ է, ես փորձում էի ուշադրություն չդարձնել հարսիս պահվածքին, որպեսզի խո ւսափեմ կո նֆլիկտներից,
բայց շուտով հասկացա, որ ուզում են բա ժանվել, ես ու ամուսինս դեմ չէինք։Սեփական բնակարանի փող աշխատելու համար տղաս
կնոջ հետ որոշեց մեկնել Եվրոպա աշխատելու, մենք, իհարկե, տոմսեր գնեցինք ու մի քիչ գումար տվեցինք, որ ոտքի կանգնեն։
Այս ամբողջ ընթացքում, երբ նրանք աշխատում էին, ես պահում էի թոռնիկիս, և երբ տղաս լսեց, որ քույրն ամուսնանում է,ինքն ու
կինը հետ թռան, նրանք արդեն կուտակել էին անհրաժեշտ գումարը։Նրանք բնակարան գնեցին քաղաքի կենտրոնում, հետո սկսե-
ցին նախապատրաստվել մեր դստեր հարսանիքին, բայց պետք է ասեմ, որ մենք չենք մասնակցել հարսանիքի հետ կապված ծախսե-
րին, ուստի որոշեցինք մեկ սենյականոց բնակարան նվիրել դստերս ու ամուսնուն:
Հարսանիքի օրը մենք բանալիները տվեցինք մեր աղջկան, հարսս էլ որդուս հետ վեր կացավ սեղա նից և նրանք արհամարհաբար
դուրս եկան հարսանիքից։Բոլոր հյուրերը շոկի մեջ էին, հետո հարսս զա նգահարեց ինձ և սկսեց մե ղադրել մեզ, որ մենք ոչինչ չենք
արել իրենց համար, իսկ բնակարան ենք գնել մեր աղջկա համար։Մտածում էի, որ տղաս կհա նգստացնի նրան, բայց նա ասաց, որ
ոտքս իրենց տուն չդնեմ։
